BaanMuslimah:แรงขับเคลื่อนอิสลามจากหลังม่าน

ถ้า การรอคอยหมายถึงการเฝ้ารอที่รวมถึงทั้งรอเฉย ๆ และรออย่างทำอะไรบางอย่างไปด้วยเพื่อสิ่งที่จะมาถึง คงพอจะพูดได้ว่า ชีวิตเราต่างกำลังรออะไรบางอย่างอยู่ ตลอดเวลา นับตั้งแต่รอรถเมล์ รอเน็ตโหลด รอข้าวสุก รอห้องน้ำ รอจะละศีลอด รอวันหยุด รอเรียนจบ รอใครสักคน รอกำหนดการณ์บางอย่าง รอความเปลี่ยนแปลงในชีวิตที่ยังไม่รู้จะมาถึงเมื่อไหร่ ไปจนถึงรอความตาย และรอสิ่งที่เรากำลังรอกันอยู่ ณ วินาทีนี้...รอเราะมะฎอน

จะเห็นว่าหลายครั้ง ในเวลาเดียวกัน เรารออะไรตั้งหลายอย่าง โดยที่บางอย่างจากหลายอย่างนั้น บางเวลาเราก็ลืมไปว่ากำลังรอมันอ ยู่ จะด้วยเพราะมีสิ่งอื่นเรียกร้องความสนใจไปหรืออะไรก็ตามที ซึ่งโดยทฤษฎีแล้วมันอาจเป็นสิ่งที่ดีก็ได้ เพราะเขาว่ากันว่าการรอคอยนั้นทรมาน แต่บางทีนะ...บางที การรอคอยก็เป็นอะไรที่น่ารักได้อย่างคาดไม่ถึง

เราอาจแบ่งการรอคอยจากประเภทของสิ่งที่รอคอยได้เป็น สองอย่างหยาบ ๆ หนึ่งคือการรอคอยสิ่งที่เรารู้ว่าจะมาถึงเมื่อไหร่ เช่น วันแต่งงานเพื่อน การประกาศผลสอบ เราะมาฎอน (ถึงต้องดูเดือนอีกทีเราก็พอรู้ว่ามันจะมาถึงไม่วันที่ 29 ก็ 30 ชะอฺบานนั่นแหละ) ฯลฯ และสองคือการรอคอยสิ่งที่เราไม่รู้จะมาถึงเมื่อไหร่ ซึ่งอาจแบ่งย่อยออกได้เป็นสิ่งที่เรารู้แน่ว่าต้องมาถึง เพียงแต่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ เช่น ความตาย การกลับมาของคิลาฟะฮฺ การเลือกตั้งใหม่ ฯลฯ และอีกข้อย่อยก็คือสิ่งที่ไม่ใช่แค่ไม่รู้ว่าจะ มาถึงเมื่อไหร่ แต่มันจะมาถึงใช่ไหม เราก็ยังไม่รู้แน่ เช่น การตอบรับเข้าทำงาน/เข้าเรียน การ เรียนจบ(สำหรับคนที่ยังไม่อาจรู้ว่าตัวเองจะจบได้หรือไม่) จุดเปลี่ยนของเส้นทางชีวิต คู่ครอง ลูก ฯลฯ นอกจากนี้ก็จะมีสิ่งที่อยู่กึ่ง ๆ ระหว่างการจัดประเภทหยาบ ๆ ข้างต้นอยู่บ้าง เช่น การนัดเพื่อน ซึ่งที่มันควรเป็นก็คือสิ่งที่เรารู้ว่าจะมาถึงเมื่อไหร่ เพราะมีเวลานัดระบุกันชัดเจน แต่ในความเป็นจริงมันคือสิ่งที่เราไม่อาจ รู้ได้ว่าจะมาถึงเมื่อไหร่ และบางครั้ง...ก็ไม่อาจแน่ใจแม้แต่ว่า มันจะมาหรือไม่ เป็นต้น

ขอตั้งข้อสังเกตว่า การรอคอยที่ทรมานที่สุดก็คือการรอคอยสิ่งที่เราไม่รู้ว่าจะมาถึง หรือไม่ เพราะมันไม่มีอะไรชวนให้แน่ใจไปในทางใดทางหนึ่ง การรอคอยสิ่งที่เราไม่รู้ว่าจะมาถึงเมื่อไหร่ แต่อย่างน้อยก็แน่ใจได้ว่ามันจะมาถึงแน่ ๆ ยังพอจะสร้างความเชื่อมั่นที่หนักแน่นให้เรากำหนดการณ์วางแผนทำ อะไรสักอย่างไปได้ ฉะนั้นคนที่ทุกข์บรมกับการรอคอยจึงมักจะเกี่ยวข้อง กับการรอคอยที่ไม่รู้ว่าจะมาถึงไหม โดยเฉพาะในกรณีที่การยังมาไม่ถึงของ สิ่งที่รอคอยหมายถึงการที่เราจะต้องทนอยู่ท่ามกลางสภาพอันไม่พึง ประสงค์ของหัวใจ แต่ถ้ามองอีกมุม1การรอคอยในลักษณะดังกล่าวนี้ก็เป็นช่วงเวลาที่น่าจดจำ ช่วงหนึ่งของชีวิตอยู่เหมือนกันนะ มันคือห้วง ยามที่เชื่อว่าถ้าใครได้พบมันย่อมจะต้องหันหน้าเข้าหาอัลลลอฮฺ อย่างสำเหนียกยิ่งว่าไม่มีใครและอะไรอื่นจากพระองค์ที่จะช่วยเหลือเรา ได้ มันจึงเป็นช่วงเวลาที่ความผูกพันระหว่างเรากับอัลลอฮฺใกล้ชิดแน่น หนานัก

ฉะนั้นถ้าเราเป็นคนหนึ่งที่กำลังรอ คอยอะไรในลักษณะที่ว่าอยู่ ขอให้รื่นเริงยินดีและใช้ช่วงชีวิ ตแห่งความผูกพันกับเจ้าของชีวิตนี้ไปอย่างหวงแหนรักใคร่ เมื่อสิ่งที่เรารอคอยมาถึง เราจะไม่สามารถย้อนเวลากลับมาใช้ชีวิตแห่ง การรอคอยลักษณะนี้ได้อีก นอกจากพยายามรักษาความผูกพันอันใกล้ชิด นี้ให้คงอยู่และยิ่งแน่นแฟ้นขึ้น เพื่อแสดงการเป็นบ่าวที่กตัญญู ไม่เนรคุณ

สำหรับการรอคอยสิ่งที่รู้แน่ว่าจะมาถึง เพียงแต่ไม่รู้ว่าจะมาเมื่อไหร่นับเป็นการรอคอยที่เราต้องระมัดระวัง ตัวให้จงหนัก เพราะสิ่งยิ่งใหญ่และเป็นที่สุดของชีวิตมักจะอยู่ใน การรอคอยประเภทนี้ นั่นก็ได้แก่สัญญาต่าง ๆ ของอัลลอฮฺ โดยเฉพาะอย่างยิ่งวันจบสิ้นชีวิตอันแสนสั้นของเราในโลกนี้ (ความตาย) และวันจบสิ้นตัวของโลกเอง (วันกิยามะฮฺ) การที่เวลาของกำหนดการณ์ลักษณะ นี้ยังมาไม่ถึง บางที มันก็ทำให้เราลืมที่จะตระเตรียมสิ่งต่าง ๆ เพื่อการมาถึงของมัน ซึ่งเป็นอะไรที่น่าอันตรายสุด ๆ น่าสังเกตด้วยว่าการรอคอยลักษณะนี้เป็นอะไรที่มนุษย์ทุกผู้ทุก นามล้วนได้รินรสโดยถ้วนทั่วเสมอหน้ากัน ดังนั้นมันจึงเป็นภารกิจที่ตก หนักอยู่บนทุกชีวิต ที่จะต้องตระเตรียมอะไรบางอย่างหรือหลายอย่างในการ รอคอยนี้ และที่สำคัญ ต้องคอยย้ำเตือนตัวเองอยู่เสมอไม่ให้ลืมกำหนด การณ์ที่จะมาถึงอย่างแน่นอนเหล่านี้เป็นอันขาด

ในส่วนของการรอคอยสิ่งที่เรารู้แน่ว่าจะมาถึงเมื่อไหร่ มองเผิน ๆ แล้ว ก็ดูเหมือนจะเป็นการรอคอยที่รับมือง่ายกว่าการรอคอยแบบ อื่น ๆ แต่แน่นอนว่าความง่ายก็เป็นบททดสอบ อย่างหนึ่ง และมักเป็นบททดสอบที่ทำให้เราหลงลืมอะไรได้ง่าย ๆ เสียด้วยสิถ้าไม่ตรวจสอบตัวเองอย่างเข้มข้น

เราะมาฎอนที่เราต่างกำลังรอคอยกันอยู่อย่างใจจดใจจ่อก็ถูก นับรวมอยู่ในการรอคอยประเภทนี้ เรารู้แหละว่าอีกไม่กี่วันเราะมา ฎอนจะมาถึง แต่เราได้ตระเตรียมอะไรเพื่อการมาถึงของแขกที่เรารอ คอยมาตลอดปีผู้นี้บ้าง นั่นก็เป็นคำถามที่เราต้องสำรวจตัวเองอย่างลึก ซึ้งเพื่อหาคำตอบ

เชื่อว่าวินาทีนี้ คงไม่มีสิ่งใดที่กินพื้นที่ในหัวใจของ พวกเราได้มากไปกว่าการจะมาถึงของเราะมาฎอนอีกแล้ว และที่จริงก็ยังมีประเด็นอีกมากมายที่น่าชวนคุยในเรื่องเกี่ยวกับ เราะมาฎอน แม้บางประเด็นจะแลดูซ้ำซากแบบที่พูดถึงกันทุกปีในทุกก่อนเราะ มาฎอน แต่ตัวเองไม่เห็นว่ามีอะไรน่าเบื่อสักนิดกับการพูดคุยใน ประเด็นจำเจเหล่านี้ เหมือนกับที่คงไม่เคยมีใครนึกเบื่อการเวียนมาถึงของ เราะมาฎอนในทุกปี

ใครมีประเด็นอะไรเกี่ยวกับเราะมาฎอน ลองชวนกันคุย ชวนกันถกดูนะคะ เพื่อช่วงเวลาแห่งการรอคอยที่กำลังจะสิ้นสุดลงของเรา นี้ จะได้เป็นไปอย่างมีชีวิตชีวาและเปี่ยมสุข อินชาอัลลอฮฺ

قُلْ كُلٌّ مُتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوا

فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحَابُ الصِّرَاطِ السَّوِيِّ وَمَنْ اهْتَدَى

“จงกล่าวเถิดมุฮัมมัดทุกคนเป็นผู้คอย ดังนั้นพวกท่านจงคอยเถิด

แล้วพวกท่านจะได้รู้ว่าใครคือพวกที่อยู่ใน แนวทางอันเที่ยงตรง และใครคือผู้ที่อยู่ในแนวทางที่ถูกต้อง”

[ฏอฮา 20 : 135]

http://pee-nu-d.spaces.live.com/blog/cns!D617F13B3C05CE2F!4060.entry