พี่สาวของเรา อุมมุ ตากีได้เขียนจดหมายจากกาซาถึงเรา ซึ่งจดหมายฉบับนี้ได้รับการแปลจากภาษาอาหรับเป็นภาษาอังกฤษ (ในเวปไซน์ www.idealmuslimah.com เมื่อวันที่ 15 มกราคม 2552)

อัสลามุอลัยกุม

พี่น้องที่รักของฉัน ฉันอยากจะใช้โอกาสนี้ในการส่งข้อความจากพี่น้องมุสลิมะฮฺในกาซ่าถึงทุกๆ คน ขอได้โปรดรับฟังสิ่งที่เราได้ประสบและบอกให้ทุกคนที่ท่านรู้จัก หรือที่ไม่รู้จักได้รับทราบ

สถานการณ์ที่เราได้ประสบตอนนี้มันเลวร้ายมาก หากแต่ “อีหม่าน” ของเรายังคงเข้มแข็ง อัลฮัมดุลิลลา ถึงแม้ว่าเราจะไม่มีน้ำไว้ดื่ม และเมื่อเราได้ดื่ม น้ำนั้นก็เป็นน้ำเน่า และเราก็ไม่มีเงินที่ซื้อน้ำสะอาดไว้ดื่มได้ – และเมื่อเรามีเงิน คนขายของต่างปฏิเสธที่จะขายของแก่เราและบอกเราว่า มันอันตรายเกินกว่าที่พวกเขาจะออกไปซื้อของใหม่มาเพิ่ม – เราไม่มีแก๊สหุงต้มมานานกว่า 4 เดือนแล้ว เราทำอาหารเท่าที่เรามีโดยใช้ไฟเผาสดๆ และนั่นเป็นวิธีการที่เราได้เรียนรู้เพื่อทำอาหาร

บรรดาผู้ชายของเรา ต่างตกงาน ทุกวันนี้พวกเขาใช้เวลาอยู่ที่บ้าน สามีของฉันเอง วันๆ ก็ทำได้เพียงแค่ออกไปข้างนอกจากที่หนึ่ง ไปยังอีกที่หนึ่งเพื่อหาปัจจัยยังชีพพื้นฐาน อย่างเช่น น้ำดื่ม และเขามักจะกลับมามือเปล่าเสมอ ที่นี้ไม่มีโรงเรียน ไม่มีธนาคาร และแทบจะไม่มีโรงพยาบาลไหนเปิดให้เราเข้าไปทำการรักษา เราต่างรู้ดีว่าเราต้องเสี่ยงชีวิตแค่ไหนเวลาที่เราต้องออกนอกบ้าน หรือแม้แต่เวลาที่เราอยู่ในบ้าน พวกเขาประกาศภาวะฉุกเฉินในช่วงเวลาบ่าย 1 ถึง บ่าย 4 โมง พวกเขาบอกเราว่า เราสามารถที่จะออกไปข้างนอกเพื่อจะหาข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ ได้อย่างปลอดภัย แต่นั่นคือ “การโกหก” พวกเขามักจะใช้ “โอกาสนี้” ในการเพิ่มบรรดาชะฮาดะให้มากขึ้นในรายชื่อของพวกเขา

แต่ละวันเรากินข้าว หรือไม่ก็ขนมปัง เนื้อสัตว์และนมถือเป็นอาหารหรูหราสำหรับพวกเรา พวกเขาทำสงครามโดยใช้สารเคมีในบริเวณที่เป็นเขตชายแดนต่างๆ

ทั้งหมดนี้ เราได้รับการบอกกล่าวว่า" ผู้คนทั่วโลกทำการประท้วงต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น" มาชาอัลลอฮฺ ความจริงที่ว่าพวกท่านทั้งหลายไปยังสถานทูตและออกจากบ้านเพื่อการนี้ก็ทำให้เราต่างรู้สึกว่าเราไม่ได้อยู่อย่างโดดเดี่ยวภายใต้การต่อสู้นี้
- Hide quoted text -

แต่รู้ไหมว่า เมื่อยามที่ท่านกลับไปบ้านตอนกลางคืนและล็อกประตูบ้านไว้ เราไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ ตัวฉันเองต้องออกจากบ้านที่อยู่บนชั้นสองทุกๆ คืน เพื่อไปอยู่กับน้องสาวของฉันที่ชั้นล่าง เพราะหากว่ามีการโจมตีเกิดขึ้น เราจะสามารถหนีได้เร็วขึ้นจากชั้นล่าง

ใช่แล้วหละ เราต่างเหน็ดเหนื่อย ในเวลาที่เราได้ยินเสียงลูกปืน ระเบิด และเห็นเครื่องบินบินเข้ามาใกล้อาคารของเรา ฉันกับลูกชายคนเล็กต่างกรีดร้อง ส่วนสามีของฉันก็รู้สึกท้อแท้หมดหวัง

ในสถานการณ์เช่นนี้ ไม่มีใครอีกแล้ว นอกจาก “อัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา” ที่ทรงสามารถให้การปกป้องคุ้มครองเราได้ แต่บรรดาอุมมะฮฺต่างถามหาว่า “บรรดากองทัพทหารอยู่ไหน” “ชัยชนะอยู่ที่ไหน” -- จงอย่าได้ลืมพวกเรา เพราะ “พวกท่าน” เป็นสิ่งเดียวที่เรามีอยู่ในตอนนี้ ศอดาเกาะฮฺของท่านไม่ได้มาถึงเราและเมื่อพวกเขาเปิดเขตชายแดน สิ่งที่ท่านบริจาคก็มายังเราเพียงเล็กน้อย

ขอท่านได้โปรดทำงานเพื่ออัลลอฮฺต่อไปและขอดุอาอฺต่อพระองค์ให้ “ชัยชนะ” มาประสบแก่เราโดยเร็ว อินชาอัลลอฮฺ

วัสลาม

พี่สาวของท่าน อุมมุ ตากี
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::;

What you can do ?

* DONATE NOW:

Interpal (020 8961 9993) www.interpal.org
Ummah Welfare Trust (01274 390 396) www.uwt.org
Muslim Aid (020 7377 4200) www.muslimaid.org

* Make du’a and get your children to make du’a. [especially during the last third of the night.]
* Raise money.
* Support your husband in spending money and causing awareness.
* Cause more awareness
* Sign the following petition: http://www.petitiononline.com/gaza2812/petition.html
* Try to get your husband to go and actually meet /contact your local MP
http://www.theyworkforyou.com/ or call the Foreign & Commonwealth Office, by dialling: 020 7008 1500.

A Sisters Letter from Gaza

Sister Umm Taqi has written the following letter from Gaza, which has been translated from Arabic into English.

Asaalam Alykum,

My dear sisters and brothers I wanted to take this opportunity to send you a message from the sisters in Gaza . Please hear our situation and tell everyone that you know and dont know.

Our situation is dire but our eman is strong alhamdulillah, even though we have no water to speak of, and when we do it is polluted and we have no money to buy mineral water. When we find the money those that sell it say that it is too dangerous for them to travel out to get new supplies. We have no gas, and have not had for the last four months. We cook the little food we have on real fires that we have learned to prepare.

Our men have lost all of their jobs. They spend their days at home now. My husband can spend a day just going from place to place just for the basic need of water. He usually returns empty handed. There are no schools, no banks, hardly any hospitals open. You are constantly aware that you risk your life when you go out and when you are indoors. They give us a curfew between 1-4pm. We can go out, they say, in safety to get your supplies, but that is a lie. They have ofetn used that opportnity to add more shuhada to their list.

We eat one day rice and one day bread. Meat and milk are a luxury. They are using chemical warfare in the areas which are on the borders.

All this and we are being told that people demonstrate all over the world. Masha Allah. the fact that you go to embassies and leave your homes makes us feel truely that we are not alone in our struggle.

But you go home at night and lock your door. We cannot do that. I have to leave my home on the second floor every night and stay with my sister on the ground floor. Should there be an attack, it's quicker to leave from the ground floor.

Yes we are tired. When we hear rockets and bombs and see planes that fly too close to our building, I scream with my young son and my husband feels helpless.

In all this there is no one but Allah (swt) that can save us. But the ummah is asking where are the armies, where is the victory. Dont forget us because you are all that we have now. Your kind sadeqat is not reaching us, and when they open borders it only reaches a few. Keep up the work of Allah and pray that the victory will come soon insha Allah.

Ws.

Your sister umm Taqi.

ญะซากิลลาฮุอคยร็อน : บินติ อิสลาม