เรื่องที่ท่านจะได้รับรู้ต่อไปนี้ เป็นเรื่องของพี่น้องมุสลิมะฮฺร่วมยุคสมัยของเราคนหนึ่งในต่างแดน ที่เต็มไปด้วยบทเรียน และแบบอย่างในการสนับสนุนมุสลิมีนข้างกายให้มุ่งหน้าสู่เส้นทางการญิฮาดอย่างแข็งขัน

เรื่องราวอันน่าประทับใจของเธอเริ่มต้นขึ้น เมื่อเธอได้แต่งงานกับอิมามท่านหนึ่งซึ่งมีบทบาทสำคัญในการรณรงค์ให้มุสลิมเข้าร่วมการญิฮาดเพื่อต่อต้านโซเวียตในอัฟกัน (1978 -1992) เธอแต่งงานในบ้านที่แทบจะไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกใดๆ สามีของเธอเป็นผู้รู้ที่ไม่ยอมก้มหัวให้แก่ผู้ปกครองทรราชย์ เขาปฏิเสธที่จะยกย่องผู้ปกครองในการกล่าวคุตบะฮฺ เขาผินหลังให้สิ่งล่อใจที่คนของรัฐบาลนำมา และเคยได้เข้าไปอยู่ในคุกของทางการมาแล้ว

มุสลิมะฮฺท่านนี้ได้เดินทางตามสามีของเธอไปยังอัฟกานิสถาน แต่เนื่องจากในขณะนั้นไม่มีสถานที่เหมาะสมสำหรับการพักแรมของมุสลิมะฮฺ เธอจึงต้องอาศัยในปากีสถานด้วยสภาพที่อดทนต่อความรู้สึกของตัวเองอย่างมาก ยามที่สามีหายหน้าไปเป็นเวลานาน ครั้นเมื่อได้พบกัน หน้าที่ของเธอคือให้กำลังใจเขาเพื่อที่จะดำเนินภารกิจแห่งการญิฮาดต่อไป และคอยปลอบโยนจากความเจ็บปวดเมื่อต้องสูญเสียมิตรสหายไปในการสู้รบ เธออดทนและยืนหยัด จนกระทั่งอัลลอฮฺประสงค์ให้เธอและสามีได้เดินทางกลับมายังบ้านเกิด แต่บททดสอบระลอกใหม่ก็ถาโถมเข้ามา เมื่อทางการได้จับกุมสามีของเธอ ด้วยข้อหาที่ว่ามีส่วนเกี่ยวพันกับมุญาฮิดบางคนที่ถูกจับกุมไป เขาถูกจำคุกเป็นเวลานานถึง 6 ปี!

ในความเจ็บปวดจากบททดสอบอันหนักหนานี้ เธอผู้เป็นภรรยาตัดสินใจรับตัดเย็บเสื้อผ้าเพื่อเลี้ยงดูลูกเล็กๆ ของเธอ เธอพยายามเลี้ยงดูพวกเขาให้เติบโตขึ้นมาด้วยอัล-กุรอาน และความรักในการญิฮาด ตลอดจนคำสั่งใช้และคำสั่งห้ามของอัลลอฮฺ ครั้งหนึ่งลูกชายตัวน้อยเคยถามเธอว่า “ทำไมพวกเขาต้องจับพ่อขังคุก” เธอตอบว่า “เพราะพ่อของลูกกล่าวว่าลาอิลาฮะอิลลัลลอฮฺ” ลูกชายถามต่อว่า “ถ้าผมกล่าวว่าลาอิลาฮะอิลลัลลอฮฺ พวกเขาจะจับผมขังคุกด้วยหรือเปล่า” ผู้เป็นแม่ตอบว่า “ใครก็ตามที่กล่าวคำนี้และยืนหยัดในมันอย่างแท้จริง พวกทรราชย์ย่อมเกลียดชังเขา” ดังนั้นลูกชายของเธอจึงบอกว่า “ผมจะกล่าวคำนั้น แม้ว่าพวกเขาจะจับผมขังคุกก็เถอะ”!

ในที่สุดสามีของเธอก็ได้รับการปล่อยตัว และถูกเนรเทศออกนอกประเทศ ส่วนผู้เป็นภรรยาก็ได้ตามไปด้วยในเวลาต่อมา ...คุณคิดว่าเธอจะขอร้องอะไรจากสามีหลังจากที่ไม่ได้อยู่พร้อมหน้ากันถึง 6 ปี คิดว่าเธอจะขอร้องให้เขาตั้งหลักแหล่งให้มั่นคงเสียที และนั่งอยู่ร่วมกับเธอและลูกๆ เพื่อที่จะดูแลปกป้องพวกเขา โดยละทิ้งการญิฮาดไปเสีย...อย่างนั้นหรือเปล่า? คำตอบคือไม่! สิ่งที่เธอขอร้องเขาก็คือให้เธอได้ติดตามเขาไปเพื่อที่จะมีโอกาสได้ตายชะฮีด ซึ่งเขาก็ได้ตอบรับคำขอร้องของเธอ!

นี่คือเรื่องราวของพี่น้องในดินแดนและยุคสมัยที่ไม่ได้ห่างไกลจากเราสักเท่าไหร่ หากดูเหมือนวิถีชีวิตของเราจะห่างไกลกันเหลือเกิน ขออัลลอฮฺทรงปรับปรุงสภาพของเรา ขอทรงช่วยเหลือพี่น้องมุสลิมะฮฺผู้อดทนคนนี้และครอบครัวของเธอในเส้นทางที่เธอได้เลือกเดินด้วยความเชื่อมั่น และขอทรงประทานการมีชีวิตอยู่และการตายที่มีเกียรติให้แก่พวกเราทุกคนด้วยเถิด

[Source : ‘From the Grand Daughters of Safiyah’ By Dar Al-Murabiteen]

ญะซากุมุลอฮุคอยร็อน : ริซาลาตุลมุสลิมะฮฺ