"อาบี อาบี เค้าอาซานแล้วผมจะไปละหมาด"

นี้คงเป็นเสียงที่ดังก้องในหูของ คนที่คิดได้ว่า โชคดีของฉันที่สอนลูกให้ซอลิหฺ เตือนสติฉันให้ไปละหมาด แล้วจะมีสักกี่ครอบครัว กี่คำ ที่เราจะได้ยินมัน หรือมันก็แค่ คำย้ำเตือนแต่ไม่นำมาคิด นำมาพิจารณาถึงการเลือกคู่ครองของตนเองหรือการปลุกละหมาดมันไม่ได้เป็นสื่ออะไรเลยต่อความเป็นมุอฺมินผู้ศรัทธา และการใช้ชีวิตร่วมกันในครอบครัวและมันเป็นเรื่องเล็กน้อยหรือไม่..

มันอาจจะดูง่ายดาย หากเราจะเลือกใครสักคน เขานั้นเป็นคนดี เขานั้นเป็นที่พอใจในสายตาเรา แต่หากให้เลือกกันตามหลักศาสนามันก็คงจะเป็นเรื่องยากสำหรับมุอฺมินผู้หลงลืมแน่นอน พ่อที่ดีของลูก และแม่ที่ดีของลูกตามแบบฉบับอิสลามหายไปไหน
แล้วจะมีสักกี่คนกันที่จะเลือกจากอีหม่าน เพราะยุคปัจจุบันก็เลือกกันแค่หน้าตา ทรัพย์สมบัติ ด้วยคารมที่กินใจ เพราะเราอ่อนแอด้านอีหม่านนั่นเอง
อัลลอฮ(ซ.บ)ทรงตรัสไว้ในซูเราะฮฺ..อัตตะหรีม อายะฮที่ 6 ว่า "โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย จงคุ้มครองตัวของพวกเจ้าและครอบครัวของพวกเจ้าให้พ้นจากไฟนรก ....."

ในสังคมชั้นสูง ก็ถูกสังคมกลืนกินความคิดของตัวเอง เด็กมหาลัย ปีสี่ สวย สง่า ตระกูลดี คบหากับเพื่อนชายเพล์บอยต่างศาสนา โดยลืมไปว่า ฉันเป็นอิสลาม การละเล่นในทางของชัยฏอนก็ย่อมได้รับแต่สิ่งไม่ดี ผู้หญิงตั้งท้อง ผู้ชายให้ทำแท้ง และเป็นผลให้เด็กน้อยผู้ไร้เดียงสาฝาแฝด ต้องจากไป แต่นั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่เตือนสติเค้าทั้งสองเลย ยังสนุกระเริงร่ากันไปอย่างไม่สะทกสะท้าน ชีวิตคนสองคนไม่ได้มีความหมายกับเค้าทั้งสองเลย

จนกระทั่งวันนึงที่ ฝ่ายหญิงตั้งครรภ์อีกครั้ง ครั้งนี้ล่ะ ฝ่ายหญิงต้องการจะเอาออกแต่ฝ่ายชายไม่ยอมเพราะเค้าจะไม่ทำรอบสองอีกแล้ว เรื่องถึงหูที่บ้าน และทำให้ทั้งครอบครัวเดือดร้อนกันไปตามๆ กัน ฝ่ายหญิงบอกที่บ้านว่าเธอถูกบังคับขืนใจ และปล่อยตัวเองจนท้อง เธอไม่รู้เรื่องอะไร ผู้ชายบังคับเธอ ความอินโนเซ้นท์ที่แฝงยาพิษ ทำให้ทางบ้านสั่งเธอและผู้ชายแยกจากกัน ผู้หญิงคงไม่สำนึกบ้างว่าเธอเป็นคนสั่งให้ทำแท้งไม่ใช่ผู้ชาย นี่หรือข้อเสนอของชนอิสลาม สังคมไฮโซคงทำให้ทุกคนคิดออกได้แค่ความสุขในดุนยา ทำไมไม่ให้นิกาหฺกัน แยกครอบครัวเค้าทำไม จนกระทั่งเด็กน้อยลืมตาดูโลก แม่ไปทาง พ่อไปทาง แล้วเค้าจะไปทางใด ผู้เป็นพ่อด้วยความสำนึกผิดและอยากแต่งงานกับภรรยาของตน เลยไปศึกษาอิสลามจนเป็นมุอฺมินที่ดี เพราะอะไร เพราะลูกและภรรยา ภรรยาของเค้าไปทำงานที่อเมริกาใต้ด้วยความคิดว่าจะมีเงินเดือนดีๆ เธอคงลืมไปเลยว่า เธอมีลูกและครอบครัว แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ฝ่ายหญิงสะเทือนใจ กลับทำเรื่องให้อับอายได้ทุกวันกับสังคมต่างแดน เธอหลงแสงสี แต่งกายล่อแหลม ลืมไปเลยว่า ลูกน้อยจะอยู่ยังไง พ่อก็ถูกทางบ้านสอนให้เรียกลุง กลายเป็นลุงไปตามคำสั่งสอน ส่วนแม่ก็ไม่รู้อยู่ไหน ใช้ชีวิตแบบเด็กที่ไม่รู้ประสา ตอนนี้ขอชื่นชมความเปลี่ยนแปลงของมุสลิมีนผู้เป็นพ่อที่พระองค์ เปิดใจให้เค้าเป็นมุอัลลัฟที่สมบูรณ์แบบ แต่ภรรยาเค้าละมีแต่ถดถอยลงไปตามกระแสดุนยา แล้วเค้าจะทำเช่นไร ลูกน้อยก็โดนกีดกัน ทุกวันเค้าไม่ต่างสภาพกับคนที่อิดโรย อิดโรยความรัก แต่อีหม่านแข็งแรง พระองค์ทดสอบเค้าแล้ว แล้วถามสักคำสิว่า มุสลิมะฮฺท่านนี้ไม่พอใจอีกเหรอที่สามีเข้ารับอิสลาม และเป็นมุสลิมีนที่สมบูรณ์ได้ขนาดนี้ แล้วยังอยากให้เค้าเป็นแบบใดอีกที่ต้องการ มุอัลลัฟดีขึ้น แต่มุสลิมะฮฺถอยลง นี่มันเกิดอะไรขึ้นในใจมนุษย์ หลงลืม ตั้งใจ หรือไม่รู้ พระองค์สร้างสมองให้คิด สร้างหัวใจให้ไตร่ตรอง แล้วทำไมถึงกล้าบอกเลิกผู้ชายคนนี้ไป เธอคิดอะไร สงสารลูกน้อยที่เค้าจะไปทางใด ทั้งๆ ที่เค้าไม่ได้กระทำมันเลย ทำไมไม่รับผิดชอบชีวิตหนู พ่อแม่รังแกหนู

เรื่องข้างต้นคงเป็นข้อคิดให้กับทุกคนที่กำลังกระทำ "ซีนา" ว่าท่านจะทำเช่นไรหากเรื่องทั้งหมดมันเกิดกับท่าน ทั้งที่ตอนนี้ผู้ชายที่เพล์บอยผู้เป็นพ่อ ยอมทุกอย่างเพื่อรักษาความบริสุทธิ์ของลูกน้อย โดยการรับอิสลามและปฎิบัติตัวตามหลักการ จนได้ชื่อว่าบ่าวผู้ศรัทธา เค้ากระวนกระวาย อยากให้ลูกเดินตามรอยศาสนาของเค้า อิสลามศาสนาที่สูงส่ง ที่เข้าค้นพบจากหัวใจตอนนี้ ลูกน้อยของเค้ากำลังสับสน เค้าไม่รู้จักคำว่าแม่ แค่เรียกติดปากและไม่รู้จักคำว่าพ่อ ใช่ครอบครัวฝ่ายหญิงเลี้ยงดูเด็กอย่างดี แต่ดีในด้านดุนยา มีเงินทอง มีตระกูล แต่ด้านอาคิรัตนั้นหาไม่เจอเลย ทั้งๆ ที่เด็กน้อยเติบโตมาท่ามกลางสังคมที่บอกใครๆ ต่อใครเต็มปากว่าฉันเป็นมุสลิม แล้วนี่มันเกิดอะไร หลงลืมกันไปถึงไหน ยา...อัลลอฮฺ บ่าวของดุอาอฺให้พวกเค้า เพราะแน่นอนเค้าเป็นบ่าวผู้หลงลืม อย่าทำร้ายเด็กผู้บริสุทธิ์ คิดก่อนกระทำสิ่งใด ท่องไว้ ระลึกถึงอัลลอฮฺไว้ ปกป้องตัวจากชัยฏอน อย่าให้เด็กเกิดมาโดยเค้าไม่รู้เลยว่า เค้าเป็นใคร อย่าลืมสิว่า เด็กในวันนี้จะต้องเป็นบ่าวผู้ศรัทธาในวันหน้า คิดสักนิด หากยังรักครอบครัว ศาสนาคือการตักเตือนไม่ใช่เหรอ แล้วนี่ ทำไมสังคมกลืนเพื่อนรวมดุนยาของเราไปแล้วเหรอ กลับใจเถอะ มุสลิมะฮฺผู้ศรัทธา

ซึ่งหากเราหมั่นตรวจสอบตัวเอง ทบทวนตัวเอง ขัดเกลาตนเอง แล้วเราแสวงหาความรู้ที่ถูกต้องและดำเนินตามแนวทางอิสลามแล้วไซร้ แม้เราจะผิดพลาดบ้าง อีหม่านอ่อนบ้างในบางครั้ง แน่นอน ความรู้ที่ได้จากการที่เราแสวงหาอันเนื่องจากการทบทวนตัวเองนั้น ย่อมมาซึ่งความเข้าใจในการนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

สังคมชั้นสูง เงินทองมากมาย มันไม่ได้ตามเราลงหลุมในกุบูร หรือ เราจะแบกมันไปใช้ในอาคิรัต คงตลกสิ้นดีหากมีความคิดเช่นนี้ แล้วอะไรคือสิ่งที่เราต้องเตรียมไป มีอย่างเดียวที่แน่นอน คืออีหม่านของเรา

โอ้ลักษณะชายเอ๋ย ที่หญิงควรเลือกหาพิจารณา มีชายคนหนึ่งถามท่านหะสัน บิน อาลี ว่า "ฉันมีลูกสาวคนหนึ่ง แล้วชายมีลักษณะอย่างไรที่ฉันควรเลือกเป็นสามีนาง ? ท่านตอบว่า "ชายที่มีความยำเกรงต่ออัลลอฮ ซึ่งเขามีความสุข เขาก็จะให้เกียรติซึ่งกันและกัน แต่หากเขาทุกข์ เขาก็จะไม่กระทำที่ทารุณโหดร้าย" (ดูฟิกฮุส สุนนะฮ ของสัยยิด สาบิก)

โอ้ลักษณะหญิงเอ๋ย ที่ชายควรเลือกหาพิจารณา ท่านรอซูล(ซ.ล)กล่าวว่า "เจ้าจงออกห่างจากความงามที่มีพิษ ศอฮาบะฮถามว่า ความงามที่มีพิษนั้น หมายถึงอะไร ? ท่านตอบว่า "สตรีที่สวยงาม แต่มีจิตใจที่ร้าย"
(บันทึกโดย อันนะซาอียฺ)

ญะซากิลลาฮุคอยร็อน : Mareeyah