เรื่องเล่าจากครอบครัวซอและหฺ... ครอบครัวซอและหฺ คือครอบครัวๆหนึ่งในดุนยา ประกอบ
ไปด้วย คุณพ่อซอและหฺ คุณแม่ซอลีฮะหฺ พี่มุอฺมินะหฺ และน้องสาวคนเล็ก น้องอามีนะหฺ

ณ ห้องนอนเล็กๆของน้องสาว สองสาวพี่น้อง กำลังพูดคุยกัน.......

น้องอามีนะหฺ : เท่าที่หนูรู้นะพี่มุมินะหฺ เอาเราะหฺสำหรับผู้หญิง ก็คือ
การปกปิดทุกส่วนของร่างกาย ยกเว้นใบหน้าและฝ่ามือ ใช่ไหมจ๊ะ?

พี่มุอมินะหฺ : ถูกต้องแล้วจ๊ะ นั้นก็เป็นทรรศนะหนึ่ง

น้องอามีนะหฺ : แล้วอีกทรรศนะนึงละจ๊ะ? ใช่ที่ว่า ให้ปิดหน้าและฝ่ามือด้วยเพราะมีแบบอย่างจากบรรดาอุมมุลมุอมินีน (บรรดาภรรยาท่านนบีศอลลอลลอฮุอลัยฮิวะซัลลัมหรือปล่าว?

พี่มุอมินะหฺ : ใช่อีกนั้นแหละจ๊ะ แต่ที่สำคัญที่สุดก็คือ ขอให้ฮิญาบของน้องไม่ใช่แค่คลุมผมสมชื่อ แต่ต้องคลุมจิตใจน้องด้วย เพราะหัวใจก็ต้องการอาหารที่ชื่อ ตักวา ด้วยนะ

น้องอามีนะหฺ : จ๊ะพี่.....หนูเข้าใจแล้วค่ะ แต่ว่าวันนี้เราต้องไปเรียนภาษาอาหรับกันตอนกี่โมงนะค่ะ

พี่มุอมินะหฺ : 9 โมงจ๊ะ ไปเตรียมตัวได้แล้วนะ

สามสิบนาทีต่อมา....วันนี้น้องอามีนะหฺ ดูเปลี่ยนไป พี่อามีนะหฺมองดูน้องสาวในชุดโต๊ปสีดำพร้อมผ้าฮิญาบ
ผืนใหญ่ ที่ปกคลุมไหล่ และหน้าอกของเธอพี่สาวก็เหลือบไปเห็นเท้าเปล่าเปลือย สีขาวนวลของน้องสาว จึงพูดขึ้นว่า

พี่มุอมินะหฺ : ถ้าจะเปิดเฉพาะใบหน้าและฝ่ามือก็อย่าปล่อยให้เท้าต้องรู้สึกผิดซิจ๊ะ

น้องอามีนะหฺ: (นึกในใจ) นั่นซินะ มันคงไม่ใช่ความผิดของเธอ (เท้า)

คุณเป็นคนหนึ่งที่กำลังอยู่ในสถานการณ์เดียวกับอามีนะหฺรึปล่าว ??? แต่เหตุไฉนเล่าพวกเขาถึงได้ลืมที่จะปกปิดมัน หรือเพราะพวกเขาใช้มันจนชินจนมองว่า มัน
เป็นเพียงส่วนที่ต้อยต่ำที่สุดที่รองรับอวัยวะส่วนอื่นๆของร่างกาย หรือรู้สึกว่ามันไม่ได้ทำให้เกิดความรู้สึก
ละอายแม้เมื่อบุคคลเพศตรงข้ามมองมาที่มัน หรือเพราะคิดว่ามันยุ่งยากที่ปกปิดเนื่องจากมันอยู่ในส่วนล่าง
สุด หรือ แม้กระทั่งบางคนอาจคิดใช้มันเป็นที่ประดับประดาเพื่อทำให้ตัวเองดูดีเพื่อดึงดูดความสนใจจาก
ผู้อื่น (นาอูซูบิลลาฮฺ) แต่บางทีพวกเขาก็อาจจะแค่ลืม ซึ่งจะว่าไปมันก็แปลกดีที่พวกเขารู้ในทฤษฎีแต่ไม่
สามารถนำไปสู่การปฏิบัติ มีอะไรมาบดบังสามัญสำนึกของเขางั้นหรือ?

แต่ก็คงไม่ใช่เรื่องที่พิสดารนัก
สำหรับสิ่งที่ถูกสร้างอย่างมนุษย์ที่จะเผอเรอ หรือลืมในเรื่องต่างๆ แม้กระทั่งสิ่งที่อยู่ในร่างกายของตัวเอง
ดังนั้น หากเรายังเข้าใจและรู้ซึ้งในฮิกมัตของเท้าที่ อัลลอฮฺประทานมาให้ เราก็ควรให้เกียรติมัน ยก
คุณค่าของมันให้อยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสมเช่นเดียวกับอวัยวะส่วนอื่นๆ เพราะที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้น
คือสิ่งที่อยู่ลึกลงไปว่า ทำไมมันถึงเป็นส่วนที่ไม่สามารถเปิดเผยได้???

---.เปลี่ยนแปลงเถอะ ถ้าหัวใจเธอโหยหา
---เปลี่ยนแปลงเถอะ ถ้าหัวใจเธอยอมจำนน
---อย่าได้เพิ่มคำถาม ในวันที่ยิ่งใหญ่ให้ตัวเองอีกเลย

“อัลลอฮฺเท่านั้นคือผู้ทรงรอบรู้ ขออัลลอฮฺทรงประทานความสำเร็จให้กับเรา
และให้เราห่างไกลจากหมู่ผู้ละเลยด้วยเถิด.....อามีน”

"อัดดีนุนนาซีฮะฮฺ"

น้องอามีนะหฺ : เรียบร้อยแล้วค่ะพี่ ดูซิ วันนี้หนูแต่งตัวเรียบร้อยกว่าทุกๆวั นเลยนะ

พี่มุอมินะหฺ : (นึกในใจ) อัลฮัมดุลิ้ลละห์ น้องรักของพี่ ทันใดนั้นเอง ทุกๆ ครั้งที่เราก้าวออกจากบ้าน (หรือที่พัก) เราได้สำรวจเครื่องแต่งกายของเราแม้ในส่วนที่เป็นขั้นพื้นฐานที่อิสลามได้กำหนดไว้อย่าง ครบถ้วนแล้วหรือยัง? ถ้าเราไม่ได้อยู่ในหมู่ผู้ไม่รู้ (ในเรื่องนี้) เราก็คงไม่ปฏิเสธว่าแท้จริงเท้านั้นเป็นเอา เราะหฺ มีมุสลิมะหฺหลายต่อหลายคนพูดว่า อวัยวะของร่างกายผู้หญิงที่สามารถเปิดเผยได้ก็คือ ใบหน้าและ ฝ่ามือ ซึ่งหมายถึงว่าเขารู้ดีว่าเท้านั้นเปิดเผยไม่ได้ (ดังเช่นคำอธิบายของอูลามาอฺจากซูเราะห์อันนูร อายัตที่31 )

ญะซากิลลาฮุคอยร็อน : Look_Backk