ท่ามกลางความวุ่นวายของสถานการณ์ในแอฟริกาในต้นปี 2551 เคนย่าเป็นหนึ่งในประเทศที่เกิดจลาจลครั้งใหญ่ ความเห็นที่แตกต่างในความคิดทางการเมืองคล้าย ๆ กับบ้านเรา (แต่ยอดคนตายของเคนย่ามีมากกว่า 600 คน และบางสำนักข่าวบอกว่าราว 1500 คน)

ประเทศเคนย่ามีประชากรราว 30 ล้านคน (2541) ประกอบด้วยชนหลายเผ่า โดยเผ่าที่มีความสำคัญได้แก่ เผ่า Kikuyu เผ่า Luo และ Kenlenjin ตามลำดับ โดยร้อยละ 10 ของประชากรทั้งหมดนับถืออิสลามซึ่งเป็นรองจากคริสต์นิกายโปรแสแตนท์และแคทอลิคที่มีผู้นับถือราวร้อยละ 38 และ 26 ตามลำดับ

ความเป็นเผ่าพันธุ์นี่เองที่ทำให้ประเทศเคนย่ายังมีปัญหาเรื่องความสงบสุข (ซึ่งเกิดขึ้นในหลายประเทศในทวีปแอฟริกา) สิ่งที่เกิดตามมาคือปัญหาเรื่องที่อยู่อาศัย อาหาร การจ้างงาน ของประชาชนลิเบีย และมุสลิมก็เป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่ประสบกับความเดือดร้อน
เดือนพฤศจิกายน 2551 ได้เกิดเหตุการณ์อันน่าตกใจขึ้น เมื่อผู้นำศาสนาอิสลามออกมาวิพากษ์วิจารณ์การควบคุมตัวสตรี 76 คน โดยสตรีทั้งหมดถูกควบคุมตัวเอาไว้ในช่วงสุดสัปดาห์โดยอ้างว่ามีการทำร้ายทารุณเพื่อจะนำตัวไปที่ประเทศซาอุดิอารเบีย
สภาผู้นำศาสนาอิสลามของเคนย่า โดยเชคมุฮัมมัด คอลีฟะฮฺ ผู้ซึ่งไปรับสตรีในเมืองมอมบาซา กล่าวว่าการบุกเข้าไปจับกุมครั้งนี้นั้นอาจเกิดเหตุร้ายแรงถึงขั้นทารุณกรรรม
“บรรดาสตรีได้อธิบายว่าภารกิจของพวกเธอในบ้านพัก ถูกจับกุมและกักขังเอาไว้ เราร้องขอให้ทางการทำอะไรซักอย่าง” คอลิฟะฮฺกล่าว และยังกล่าวต่อไปอีกว่าในเคนย่านั้นไม่มีงานทำอย่างพอเพียง และรัฐบาลควรช่วยเหลือพวกเธอในการออกไปทำงานต่างประเทศ
สตรีผู้หนึ่ง นางสาวฟาติมะฮฺ มุฮัมมัด กล่าวว่าสตรีหลายคนหางานทำในซาอุฯ เช่น การเป็นแม่บ้านซึ่งเธอทำหน้าที่เป็นเอเย่นบริษัท Olymptic Manpower Supplies (ของประเทศซาอุดิอารเบีย) ที่คอยส่งแรงงานชาวเคนย่าไปประเทศซาอุดิอารเบีย ซึ่งสตรีเหล่านั้นได้รับสิ่งที่ดีขึ้นไม่ว่าจะเป็นสุขภาพ ซึ่งขณะที่เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นพวกเธอกำลังทำเรื่องเพื่อขอเอกสารการเดินทาง
หลังจากเจ้าหน้าที่ปล่อยตัวพวกเธอจาก สถานีตำรวจในกรุงไนโรบี สตรีกลุ่มนั้นกล่าวว่าจะกลัมาเมืองไนโรบีอีกเพื่อยื่นเอกสารเดินทางไปทำงานอีก
ส่วนสตรีอื่น ๆ เช่น นางสาวฮุซเซน อุมัร ร้องเรียนว่าระหว่างการจับกุมนั้นพวกเธอถูกมัดในรถที่คับแคบเป็นอย่างมาก ขณะที่พวกเธอสุขสบายดีในที่พัก (ก่อนรอเอกสารเดินทาง) แต่เหตุการณ์กลับตาลปัตรเมื่อตำรวจบุกรุกเข้ามา
นางสาวฮาลิมิชิ บุคอรี อายุ 25 ปีกล่าวว่าเพื่อนบ้านเธอก็ทำงานกับบริษัทนี้ เล่าว่า พวกเธอตกใจมากเมื่อโดนตำรวจล้อมจับ และนำเราไปกักขังไว้ในห้องเดี่ยว และกล่าวหาว่าเราเป็นโสเภณี ทั้งที่พวกเธออยู่ในไนโรบีเพื่อรอพาสปอร์ตและเดินทางไปซาอุฯ
เธอกล่าวว่าตำรวจนั้นทำลายความพยายามในการไปหางานทำของพวกเธอ และยังกล่าวอีกว่ารัฐบาลควรช่วยเหลือเธอในการหางานทำในประเทศอื่น เพราะพวกเธอต้องการเงินเพื่อใช้จ่ายในครอบครัว

ความวุ่นวายยุ่งเหยิงของนักการเมืองที่แสวงหาแต่ผลประโยชน์ของตนเองมักนำความเดือดร้อนมาสู่ประชาชนอย่างสม่ำเสมอ แต่แปลกดีไม่ว่าที่ไหนนักการเมืองประเภทนี้ก็ยังไม่หมดไปจากโลกนี้เสียที

พูดถึงประเทศอื่นแล้ว หันมามองประเทศเราเองไม่ได้ ...เอาเป็นว่าช่วยกันขอดุอาแล้วกัน ..

ญะซากิลลาฮุคอยร็อน : อุมมุ มุญาฮิด