ญะอฺฟัร อิบนุอบีฏอลิบ เป็นผู้อพยพถึง 2 ครั้ง ไปยังหะบะชะฮฺ และมะดีนะฮฺ เมื่อปักหลักพักอาศัยที่นครมะดีนะฮฺเพียงเดือนเดียว ก็มีคำสั่งจากท่านนบีให้ญะอฺฟัรออกรบกับเหล่าทหารหาญในสงครามมุอฺตะฮฺ และก็ถูกปลิดชีวิตลงที่นั่นในสภาพของชะฮีด

เมื่อญะอฺฟัรเดินทางมาถึงนครมะดีนะฮฺท่านนบีดีใจมาก และเสียใจมากเช่นกันกับการจากไปของท่านในสมรภูมิมุอฺตะฮฺ

มีรายงานจากอิบนิมัสอูด กล่าวว่าท่านร่อซูล ซ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัมส่งพวกเรา 80 ชีวิต ให้อพยพไปที่หะบะชะฮฺยังกษัตริย์นะญาชียฺ ในการอพยพครั้งนี้มีฉัน (อิบนุมัสอูด), ญะอฺฟัร, อบูมูซา, อับดุลลอฮฺ อิบนุอุรฟะเฏาะฮฺ, และอุษมาน อิบนุมัซอูน ส่วนพวกกุเรชได้ส่งอัมรฺ อิบนุลอาซ และอัมมาเราะฮฺ อิบนุลวะลีดติดตาม (พวกเรา) ไปพร้อมด้วยของกำนัล เมื่อสองคนติดตามมาถึงจึงเข้าพบกษัตริย์นะญาชียฺ แสดงการเคารพโดยการหมอบกราบ และทำท่ากุลีกุจอเข้าไปนั่งทางขวาและซ้ายมือของนะญาชียฺแล้วกล่าวร้องเรียนกษัตริย์แห่งหะบะชะฮฺว่า

“ได้มีคนกลุ่มหนึ่งจากพวกเรามาอาศัยพำนัก ณ แผ่นดินของท่านพวกเขาต้องการผินหลังให้ศาสนาของพวกเรา”
กษัตริย์นะญาชียฺจึงถามว่า “พวกเขาอยู่ไหนกัน?”
ทั้งสองตอบว่า “อยู่บริเวณแผ่นดินของท่านนี่เอง”
นะญาชียฺกษัตริย์แห่งหะบะชะฮฺจึงสั่งให้นำกลุ่มคนเหล่านั้นมา ญะอฺฟัร อิบนุอบีฏอลิบหนึ่งในพวกเขากล่าวว่า “ฉันจะเป็นคนพูดแทนพวกท่านเอง” ญะอฺฟัรได้เข้าไปพบกษัตริย์พร้อมกล่าวสลามมอบความสันติสุข
พวกเขากล่าวว่า “ทำไมเจ้าจึงไม่ก้มกราบทำความเคารพแก่นะญาชียฺ กษัตริย์แห่งหะบะชะฮฺ?”
ญะอฺฟัรตอบว่า “แท้จริงแล้วเราจะไม่ก้มกราบต่อผู้ใดนอกจากอัลลอฮฺ”
พวกเขาถามต่อว่า “ทำไมเล่า?”
“อัลลอฮฺได้ส่งศาสนฑูต (ร่อซูล) มายังพวกเรา และกำชับพวกเราว่าอย่าได้ก้มกราบต่อผู้ใดนอกจากอัลลอฮฺ แล้วท่านยังใช้ให้พวกเราละหมาด บริจาคซะกาต...” ญะอฺฟัรอธิบายเพิ่มเติม อัมรฺจึงกล่าวว่า “แต่พวกนี้มันพูดสวนทางกับท่าน เกี่ยวกับอีซา (เยซู) และมารดาของเขา”
กษัตริย์นะญาชียฺจึงถามรายละเอียด “ไหนลองว่ามาซิท่านพูดอย่างไรเกี่ยวกับอีซาและมารดาของเขา”
“เราจะกล่าวตามที่อัลลอฮฺได้กล่าวไว้ เขา (อีซา) คือวิญญาณ (รูฮฺ) ของอัลลอฮฺ และพระองค์ได้มีบัญชา (เป่าวิญญาณ) ไปยัง (ครรภ์) หญิงสาวบริสุทธิ์ (พระนางมัรยัม) ซึ่งไม่เคยมีชายใดมาแตะต้องนาง” ญะอฺฟัรสาธยายตามหลักศรัทธาของศาสนาอิสลาม

กษัตริย์นะญาชียฺถึงกับยกไม้ขึ้นจากพื้นแล้วกล่าวยอมจำนนว่า “โอ้ชาวหะบะชะฮฺ พวกนักบวช พวกบาทหลวงทั้งหลาย พวกท่านกำลังคอยอะไรอยู่อีก มิใช่สิ่งนี้ดอกหรือ? ฉันขอปฏิญาณว่าเขา (มุฮัมมัด) คือศาสนฑูตของอัลลอฮฺ ผู้นี้แหละคือบุคคลที่อีซาเคยแจ้งข่าวดีไว้ในคัมภีร์อินญีล! ขอสาบานต่ออัลลอฮฺ ถ้าไม่ติดหน้าที่กษัตริย์ที่ฉันดำรงอยู่แล้ว แน่นอนฉันต้องเดินทางไปหาเขา (มุฮัมมัด) แล้วฉันนี่แหละที่จะเป็นคนถือรองเท้าและรินน้ำละหมาดให้แก่เขา”

กษัตริย์นะญาชียฺกล่าวต่อไปว่า “พวกเจ้า (โอ้บรรดามุสลิม) จงพำนักพักพิงตามที่ต้องการเถิด...”
รายงานจากอบีก่อตาดะฮฺ เล่าว่า ท่านร่อซูล ซ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้แต่งตั้งเหล่าผู้นำกองทัพแห่งสงครามมุอฺตะฮฺโดยท่านกล่าวว่า “คนแรกของพวกเจ้า (เป็นผู้ถือธง) คือเซด (อิบนุฮาริษะฮฺ) หากมีอะไรประสบกับเขา (หมายถึงเสียชีวิต) ก็ให้ญะอฺฟัร (อิบนุอบีฏอลิบ) ถือแทน หากมีสิ่งใดเกิดขึ้นอีกก็ถึงคิวของอิบนุร่อวาหะฮฺ”

ญะอฺฟัรได้เสนอตัวออกมาพลางกล่าวว่า “โอ้ร่อซูล ท่านไม่กลัวดอกหรือที่จะให้เซดอยู่ก่อนหน้าฉัน ” ท่านนบีกล่าวว่า “เอาตามนี้แหละ ท่านไม่รู้หรอกว่าสิ่งใดคือสิ่งที่ดีกันแน่” กองทัพจึงเคลื่อนกำลังพลไปยังสมรภูมมุอฺตะฮฺ

ขณะที่สงครามกำลังดำเนินอยู่ ท่านร่อซูล ซ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัมได้ขึ้นมิมบัรกล่าวปราศรัยรายงานสดสถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น

“ฉันขอแจ้งข่าวคราวของเหล่าทหารหาญให้ทราบ พวกเขาได้เผชิญหน้ากับศัตรู เซดได้รับตำแหน่งชะฮีดพวกท่านจงขออภัยโทษแก่เขา ญะอฺฟัรผู้รับธงมาถือต่อและต่อสู้กับศัตรูอย่างหาญกล้าแต่ต้องถูกฆ่าตาย อิบนุร่อวะหะฮฺได้รับธงต่ออีกครั้ง ได้ต่อสู้อย่างหนักหน่วงและถูกปลิดชีวิตลงในที่สุด คอลิดนำธงมาถือไว้ทั้งที่เขามิได้รับหน้าที่นี้...”

ท่านร่อซูล ซ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้ชี้นิ้วขึ้นกล่าวดุอาอฺ “โอ้อัลลอฮฺ เขา (คอลิด) คือดาบหนึ่งจากบรรดาดาบของพระองค์ท่าน ได้โปรดช่วยเหลือเขาด้วยเถิด...” คอลิดสามารถนำกองทัพกลับมาอย่างสมศักดิ์ศรี และนับแต่นั้นมาคอลิด อิบนุลวะลีดจึงถูกขนานนามว่า “ซัยฟุลลอฮฺ” ดาบของอัลลอฮฺ
รายงานจากอัสมาอฺ กล่าวว่า ท่านร่อซูล ซ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้เข้ามาหาฉันและเรียกครอบครัวของญะอฺฟัร ฉันเห็นท่านร่อซูลแสดงความภูมิใจกับพวกเขา น้ำตาของท่านได้ไหลเปรอะแก้ม ฉันกล่าวว่า “โอ้ร่อซูล! มีข่าวอะไรเกี่ยวกับญะอฺฟัรมาถึงท่านหรือเปล่า!?”
“ใช่! ญะอฺฟัรถูกฆ่าตายแล้ววันนี้เอง” ท่านร่อซูลกล่าวดังนั้น ทำให้พวกเราถึงกับร้องไห้ ท่านร่อซูลจึงกำชับผู้คนว่า
“พวกท่านจงทำอาหารมาให้ครอบครัวญะอฺฟัร ความจริงพวกเขากำลังอยู่ในภาวะเสียใจ”

ที่มา :: http://www.yabeyrouth.com/pages/index1192.htm

นอกจากการแปล
นอกจากการแปลวันนี้ขอหยิบยกส่วนหนึ่งของประวัติ ญะอฺฟัร อิบนิอบีฏอลิบ ที่นำเสนอข้างต้นช่วงที่ญะอฺฟัรแสดงความกล้าหาญไม่ก้มกราบ (สุหญูด) ให้แก่ผู้ใดนอกจากอัลลอฮฺ ต้องคิดตามไปด้วยนะครับสถานการณ์เช่นนั้น เบื้องหลังศัตรูกำลังต้องการตัว เบื้องหน้ามีผู้ที่สามารถคุ้มครองและมอบความปลอดภัยได้ แต่ญะอฺฟัรก็เลือกที่จะไม่ก้มกราบต่อบุคคลอื่น นับเป็นการแสดงจุดยืนที่ชัดเจนและหนักแน่นมาก คือการแสดงออกซึ่งความเชื่อ ความศรัทธาของญะอฺฟัรว่าผู้ที่จะคุ้มครองและมอบความปลอดภัยที่แท้จริงมิใช่นะญะชียฺแต่เป็นพระเจ้าของนะญาชียฺ ต่างหาก

ประเด็นที่อยากให้สนใจมิใช่การก้มกราบที่เป็นรูปธรรมเพียงอย่างเดียวเพราะอย่างไรเสียย่อมไม่มีมุสลิมคนใดที่จะก้มกราบต่อมนุษย์หรือสิ่งถูกสร้างอย่างแน่นอน แต่ประเด็นที่อยากให้คิดกันมากๆ คือ การก้มกราบต่อสิ่งอื่นเชิงนามธรรม

ไม่ว่าจะเป็นโทรทัศน์เอย คอมพิวเตอร์เอย รถยนต์เอย เงินตราเอย ลูกๆ เอย ภรรยาเอย นักฟุตบอลเอย นักร้องเอย เจ้านายเอย โต๊ะครูเอย ตำแหน่งเอย เกียรติยศเอย ชัยฏอนเอย อารมณ์เอย ความต้องการเอย กฎหมายอื่นจากที่อัลลอฮฺวางไว้เอย แล้วอะไรอีกเอย...ก็ทุกสิ่งทุกอย่างที่ถูกสร้างนั่นอย่างไร

ห้ามอุปโลกน์ให้มันเป็นพระเจ้าเทียบเคียงอัลลอฮฺเป็นอันขาด

ญะซากัลลอฮุคอยร็อน : อบูนัซซอเราะฮฺ
หนังสือพิมพ์อะซาน :: ฉบับที่ 10
คอลัมน์ :: อะซานรายบุคคล