ทำไม เรารู้สึกง่วงนอนในขณะที่เรากำลังละหมาด
แต่ทำไม เรารู้สึกตื่นตัวทันทีหลังจากการละหมาดเสร็จ

ทำไม เราสามารถนอนดึกทุกวัน เพื่อชมการแข่งขันฟุตบอล ดูหนัง และพูดจากับพักพวก
แต่ทำไม เราไม่สามารถนอนดึกเพื่ออยู่กับการอ่านอัลกุรอาน และละหมาดตะฮัจญุด

ทำไม เราสามารถตื่นแต่เช้าเพราะต้องรีบไปทำงาน
แต่ทำไม เราไม่ตื่นเพราะเพื่อละหมาดซุบุฮฺ

ทำไม เราต้องระวังตัวกับการติดตามของหัวหน้า
แต่ทำไม เราไม่ระวังตัวกับการติดตามของอัลลอฮฺ

ทำไม เราสามารถลงทุนอันมหาศาลเพื่อเครื่องประดับ หรือเมื่อต้องการไปเที่ยว
แต่ทำไม เราไม่สามารถเป็นคนมือบน บริจาคทานให้กับคนยากคนจนได้

ทำไม เราถึงลำบากเมื่อจะพูดในเรื่องของศาสนา หรือความจริง
แต่ทำไม เราสามารถพูดจาเปล่าประโยชน์ได้ตลอดเวลา

ทำไม เราพูดว่า ฉันรักอัลลอฮฺ
แต่ทำไม เราต้องทำสิ่งที่พระองค์ทรงโกรธ และไม่พอใจด้วย

ทำไม เราจึงพูดว่า ฉันรังเกียจไซฏอน(มาร)
แต่ทำไม เราถึงได้เคารพภักดีต่อมันทุกครั้ง

ทำไม เรารู้สึกเบื่อหน่ายเมื่อเราได้อ่านบทความเกี่ยวกับศาสนา
แต่ทำไม เราจึงรู้สึกกระฉับกระเฉงเมื่อได้อ่านนิยายน้ำเน่า

ทำไม เราชอบเปิดเพลงฟังในรถของเรา
แต่ทำไม เราถึงปิดเสียงอัลกุรอาน ทั้งๆที่มันไพเราะมากกว่า

ทำไม เราต้องห่างไกลจากมัสยิด
แต่ทำไม เราชอบไปเที่ยวสถานที่ท่องเที่ยว พาลูกๆไปสนามเด็กเล่น

ทำไม เราไม่ชอบคนอื่นมาตักเตือนเรา เพื่อชักนำเราสู่สวรรค์
แต่ทำไม เราจึงรักคนที่คอยนำพาเราสู่ความพินาศ ความหายนะ

ทำไม เราชอบวิจารข้อผิดพลาดของผู้อื่น
แต่ทำไม เราลืมมองข้อผิดพลาดของตนเองด้วย

ทำไม เราจึงร้องไห้เมื่อได้ฟังเพลงเสนาะเสียงเศร้า
แต่ทำไม เราไม่ร้องไห้เพราะเกรงกลัวต่ออัลลอฮฺ

....จงคิดเถอะครับ และพยายามพัฒนาตัวเราสู่สิ่งที่ดีกว่าอยู่เสมอ...

โองการจากอัลกุรอานได้ตรัสไว้ว่า

( อัลบากอเราะฮฺ อายัตที่ 208)
ความว่า “บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย จงเข้าสู่อิสลามโดยสมบูรณ์ และจงอย่าปฏิบัติตามรอยเท้าของมาร เพราะมันเป็นศัตรูที่เด่นชัดของสูเจ้า”

ญะซากุมุลลอฮุคอยร็อน : Forward Mail