ยามุก็อลลิบัลกุลูบ ษับบิต ก็อลบีย์ อะลา ดีนิกฺ

"โอ้ผู้ทรงเปลี่ยนแปลงหัวใจเอ๋ย (หมายถึงพระองค์อัลลอฮฺ) ขอพระองค์ทรงโปรดทำให้หัวใจของฉันมั่นคงในศาสนาของพระองค์ด้วยเถิด"

อัสสลามูอาลัยกุม....

มีสิ่งๆ หนึ่งที่เกิดขึ้นเสมือนเป็นจุดสีดำอยู่บนหัวใจของมนุษย์ ซึ่งผู้ศรัทธาทุกคนไม่ปรารถนาจะให้มันเกินขึ้นในหัวใจของตนเอง นั่นคือจุดสีดำ อันเกิดจากการกระทำความผิด

แท้จริง อัลลอฮฺตะอาลา ทรงสร้างมนุษย์มาในสภาพที่อ่อนแอ และในความอ่อนแออย่างหนึ่งของมนุษย์ก็คือ เขามักจะเป็นผู้ที่ล่วงละเมิดต่อ ตนเอง เพราะพลาดพลั้งกระทำความผิดอยู่เสมอ โดยเฉพาะในสภาพสังคมปัจจุบันที่เต็มไปด้วยความเสื่อมโทรมทางศีลธรรม และสิ่งเย้ายวนอารมณ์ใคร่ ใฝ่ต่ำต่างๆ ที่หล่อหลอมให้ความศรัทธาอันบริสุทธิ์ในหัวใจของมนุษย์ต้องเสื่อมถอย และง่ายต่อการถลำลึกไปสู่การกระทำความผิดในที่สุด .....

“อัลลอฮฺผู้ทรงสูงส่งได้ตรัสว่า บุตรอาดัม (มนุษย์) เอ๋ย! ตราบใดที่เจ้าขอ (ดุอาอฺ) และมีความหวังจากฉัน ฉันจะอภัยให้ ในความผิดที่เจ้าได้กระทำ และฉันจะไม่สนใจอีก บุตรอาดัม (มนุษย์) เอ๋ย! แม้ว่าความผิดของเจ้าจะสูงเท่าชั้นฟ้า หลังจากเจ้าขออภัยโทษจากฉัน แล้ว ฉันก็อภัยให้แก่เจ้า บุตรอาดัม (มนุษย์) เอ๋ย! ถ้าเจ้ามายังฉันด้วยบาปเต็มแน่นเท่าพิภพ แล้วเจ้ามาหาฉัน โดยที่เจ้าไม่ได้ตั้งภาคีใดๆ กับฉัน แน่นอนฉันจะให้อภัยแก่เจ้าด้วยการอภัยที่เท่าพิภพเช่นกัน” (รายงานโดยติรมิซีย์ กล่าวว่าเป็นหะดีษหะสันเศาะหี้หฺ)

“จงกล่าวเถิด (มุหัมหมัด) ปวงบ่าวของฉันเอ๋ย! บรรดาผู้ละเมิดต่อตัวของพวกเขาเอง พวกท่านอย่าได้หมดหวังต่อพระเมตตาของอัลลอฮฺ แท้จริงอัลลอฮฺนั่นทรงอภัยความผิดทั้งหลายทั้งมวล แท้จริงพระองค์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงเมตตาเสมอ” (อัซซุมัร:53)

ดังนั้น:ไม่มีคำว่าสายสำหรับผู้ที่ยังไม่ลืมอัลลอฮ..ไม่ใช่เรื่องผิดปกติทีเราละเมิดไปบ้างจากความหลงลืมพะรากศัพท์ของมนุษย์หมายถึงผู้หลงลืมอยู่แล้ว แต่ หลังจากการกระทำความผิดนั้นซิ เราเคยสำนึกผิดต่ออัลลอฮขออภัยโทษ(เตาบัตนาซูฮา)บ้างรือเปล่า?

ด้วยรักและห่วงใย

อานาอิบนุรศอและ