สตรีกับความน่าจะเป็น

ในยุคสมัยที่ใคร ๆ เรียกขานกันหนาหูว่า “โลกาภิวัฒน์” ได้เกิดเสียงเรียกร้องหลากหลายในมุมโลก ซึ่งมีทั้งเสียงแรงงานสู่นายจ้าง เสียงจากคนชราสู่คนหนุ่มสาว เสียงจากผู้ที่ขาดยังผู้ที่มั่งมี และเสียงจากสตรีสู่สิ่งที่เธอต้องการจะเท่าเทียม ฟังดูแล้วทุกเสียงย่อมมีความนัย บ่งบอกถึงความหมายให้คนทั่วไปได้รับรู้ แต่ต้องไม่ใช่เสียงของเธอ “สตรีแห่งอิสลาม” ไม่ใช่เสียงที่เรียกร้องสู่ความเท่าเทียม เพื่อสักวันจะมาเป็นผู้นำ อันที่จริงแล้วศาสนาได้มอบหน้าที่สำคัญมากมายแก่เธอ หน้าที่เหล่านี้เป็นอมานะฮฺหลักที่จะต้องทำมันออกมาให้สมบูรณ์แบบ นั่นคือ ความเป็น “แม่” ยังไงล่ะ

สตรีที่รัก พระองค์ได้มอบเกียรติอันใหญ่หลวงให้แก่เธอแล้ว “ลูก” ของเธอคือผู้ที่เธอต้องใช้เสียงอันอ่อนโยนและแข็งกร้าวเพื่อเรียกร้องพวกเขาให้อยู่บนแนวทางที่สว่างไสวและเที่ยงตรงแห่งอิสลาม

การเป็นภรรยาที่ดีก็เช่นกัน ทั้งสองสิ่งนี้หน้าตาคล้ายกันราวซ้าย-ขวา เป็นของคู่กันโดยไม่สามารถแยกแยะหรือเลือกปฏิบัติได้ ลองนึกดูสิ

หากออฟฟิศคือที่ทำงาน แล้วบ้านคืออะไร หรือ หากเจ้านายคือคนที่เราต้องดูแล คลุกคลี แล้วสามีเป็นใคร

หน้าที่ของสตรีแห่งอิสลามอยู่ที่ไหน หรือจะมีใครกล่าวว่าอยู่ริมถนน

จงกลับและเก็บเสียงของพวกเธอ (บางคน) ไปเสียเถิด หากว่ามันจะยิ่งแสดงให้เห็นว่า เธอคือผู้ที่หล่อหลอมอย่างหลอกลวงมาโดยตลอด อิสลามได้รองรับความเนผู้ศรัทธาของธออย่างสมเกีรยติและสวยงามที่สุดแล้ว

ผู้หญิงทั้งหลายเอ๋ย...จงใช้สองมือของเธอเพื่ออุ้มชูบุตรเถิด ดีกว่ายกมันขึ้นมาเพื่อตะกายไปสู่เสรีภาพที่ไร้ซึ่งความน่าจะเป็นของเธอ เพราะแท้จริง ผู้หญิงมิใช่หรือ ที่ถูกกล่าวไว้อย่างมากมายว่านางคือเชื้อแห่งไฟนรก

ลองชั่งดูเถิดว่า อะไรคือ ความเป็นไปไม่ได้ และอะไรคือ ความน่าจะเป็นของเธอ

ญะซากิลลาฮุคอยร็อน : Roditubillah@hotmail.com