คุณรู้จักคนๆหนึ่ง ในขณะที่เขาอายุ ๒๐ ปีและสังเกตุเห็นว่า เขามีบุคลิกและความคิดเฉพาะตัว และต่อมา คุณพบเขาอีกครั้ง ในขณะที่เขาอายุ ๓๐ ปี และพบว่า เขาไม่เคยเปลี่ยนแปลงไปแม้แต่น้อยเลย ความคิดและบุคลิกของเขายังคงเป็นเช่นเดิม เหมือนตอนที่เขาอายุ ๒๐ ปี แต่เมื่อ คุณพบคนอื่นๆ คุณกับรู้สึกว่า พวกเขาพัฒนาตนเองตลอดเวลา ทั้งทางด้านศาสนาและด้านอื่นๆ ถ้าหากคุณต้องการเรียนรู้เกี่ยวกับบุคคลประเภทต่างๆในเรื่องการพัฒนาตนเอง ดังนั้น ขอให้พิจารณาในเรื่องต่อไปนี้

กลุ่มแรก คือ คนที่ชอบดูทีวี เพื่อช่วยในการเพิ่มพูนความรู้และพัฒนาทักษะต่างๆ พวกเขาได้รับประโยชนืจากประสบการณ์ของคนอื่นๆ ด้วยการรับชมการอภิปรายในเชิงสร้างสรรค์ และจากรายการนั้น พวกเขาเรียนรู้มารยาทของการแสดงความคิดเห็น การโต้แย้งและพัฒนาการใช้ภาษา ความเข้าใจและความเชี่ยวชาญในการโต้แย้งและโน้มน้าว

กลุ่มที่สอง คือ คนที่เป็นแฟนพันธุ์แท้รายการหนังรักสามเศร้า ละครสยองขวัญ ละครจินตนาการเพ้อฝันและอื่นๆในรูปแบบเดียวกัน

จากนั้น ลองจินตนาการดูว่า อีก ๕ ปี หรือ ๑๐ ปีข้างหน้า คนสองกลุ่มนี้จะเป็นอย่างไรบ้าง ใครจากสองกลุ่มนี้ที่จะสามารถพัฒนาตนเองในด้านต่างๆได้มากที่สุด และใครจะมีความสามารถในการแยกแยะข้อมูล มีความรอบรู้และมีความสามารถในการโน้มน้าวผู้อื่นหรือประสบความสำเร็จในการ เผชิญหน้ากับสถานการณ์ต่างๆได้ดีที่สุด? แน่นอน! ไม่ต้องสงสัยว่า คำตอบย่อมเป็นของคนกลุ่มแรก คุณจะพบว่าบุคลิกของคนกลุ่มแรกพัฒนาขึ้นอย่างมากและแตกต่างจากคนกลุ่มที่ สองอย่างสิ้นเชิง

เมื่อเขาโต้แย้ง เขาจะโต้แย้งด้วยข้อมูล ข้อเท็จจริงหรือตัวเลขที่ถูกต้อง ในขณะที่กลุ่มที่สอง ทำได้เพียงแค่การอ้างอิงจากคำพูดของนักแสดงหรือนักร้องเท่านั้น ซึ่งคนประเภทนี้มีอยู่มากมาย ครั้งหนึ่งพวกเขาเคยพูดระหว่างการอภิปรายกันว่า “อัลลอฮฺกล่าวว่า “จงต่อสู้ โอ้บ่าวของข้า และข้าจะต่อสู้ร่วมกับเจ้า””

ข้าพเจ้าจึงกล่าวแก่เขาว่า ประโยคนี้ไม่ใช่อายะฮฺหนึ่งจากอัลกุรอ่านเลย สีหน้าเขาเริ่มเปลี่ยนไปและนิ่งไป และต่อมาฉันได้คำตอบว่า ประโยคนั้นมาจากสำนวนของชาวอียิปต์ ซึ่งมันถูกฝังอยู่ในใจของเขาหลังจากที่เขาได้ชมละคร

ขอให้พวกเราลองมาพิจารณาเรื่องการอ่านหนังสือพิมพ์และนิตยสารกันว่า มีสักกี่คนที่สนใจอ่านข่าวและข้อมูลที่มีประโยชน์ในการพัฒนาบุคลิกภาพ พัฒนาทักษะและเพิ่มพูนความรู้ที่มีประโยชน์? และมากน้อยเท่าไหร่ที่อ่านเฉพาะหน้าข่าวกีฬาและบันเทิง? และเป็นความจริงว่า หนังสือพิมพ์ส่วนมากแข่งขันกันโดยการเพิ่มหน้ากีฬาและบันเทิงเพื่อดึงดูด ความสนใจของผู้อ่าน และสามารถกล่าวได้เช่นเดียวกันนี้กับการรวมตัวกันของพวกเราว่า สิ่งที่พวกเราให้ความสนใจมากที่สุดคือ กีฬาและบันเทิง

ดังนั้น ถ้าคุณต้องการเป็นหัวแทนที่จะเป็นหาง ก็จงกระตือรือร้นที่จะพัฒนาทักษะทุกด้านอย่างต่อเนื่อง

อับดุลลอฮฺเป็นคนที่มีความตั้งใจที่ดีแต่ขาดทักษะที่ดี วันหนึ่ง เขาออกจากบ้านเพื่อไปละหมาดซุฮฺริที่มัสยิด เขาเป็นคนที่กระตือรือร้นในการละหมาดและเคร่งครัดในหลักการศาสนา ในขณะที่เขากำลังมุ่งหน้าไปสู่มัสยิดอย่างรีบเร่งเพื่อไปให้ถึงก่อนการอิก อมะฮฺ ระหว่างทาง เขาผ่านต้นอินทผลัมต้นหนึ่งและเห็นผู้ชายคนหนึ่งกำลังปืนต้นอินผลัมอยู่ อับดุลลอฮฺแปลกใจและครุ่นคิดว่า ผู้ชายคนนี้คือใคร ทำไมเขาจึงไม่สนใจต่อการละหมาด ราวกับว่า เขาไม่ได้ยินเสียงอะซานงั้นแหละ หรือไม่สนใจว่าเขากำลังจะอิกอมะฮิแล้ว!”

อับดุลลอฮฺจึงตะโกนออกไปด้วยความโกรธว่า “ลงมาและไปละหมาดเดี๋ยวนี้!”

ชายคนนั้นตอบรับอย่างเย็นชาว่า “ตกลง ตกลง”

อับดุลลอฮฺจึงตะโกนไปอีกว่า “เร็วๆ รีบลงมาและไปละหมาดได้แล้ว ไอ้โง่”

ชายคนนั้นตะโกรกลับมาด้วยความโมโหว่า “เจ้ากล้าดียังไง มาเรียกข้าว่า ไอ้โง่”

ทันใดนั้น เขาก็หักกิ่งไม้และลงมาเพื่อจะตีหัวอับดุลลอฮฺ อับดุลลอฮฺรีบปิดหน้าด้วยหมวกเพื่อไม่ให้ชายคนนั้นจำเขาได้และวิ่งไปยัง มัสยิด ชายคนนั้นลงมาจากต้นไม่ด้วยความโกรธ และกลับไปบ้านของเขาเพื่อละหมาดและพักผ่อนสักครู่หนึ่ง และกลับไปทำงานต่อให้เสร็จ

ต่อมา เมื่อถึงเวลาอัศริ อับดุลลอฮฺไปมัสยิดเช่นเคย ระหว่างทางเขาผ่านต้นไม่ต้นนั้นอีกครั้งและสังเกตุเห็นชายคนนั้นอีกครั้ง อับดุลลอฮฺตัดสินใจเปลี่ยนวิธีการพูดของเขา ด้วยการกล่าวว่า “อัสลามุอะลัยกุม เป็นอย่างไรบ้างครับ”

ชายคนนั้นตอบว่า อัลฮัมดุลิลละฮฺ สบายดี

อับดุลลอฮฺจึงกล่าวต่อว่า “ปีนี้ต้นไม้ให้ผลเป็นอย่างไรบ้างครับ”

ชายคนนั้น กล่าวว่า “อัลฮัมดุลิลละฮฺ มันให้ผลดี”

อับดุลลอฮฺจึงกล่าวว่า “ขอให้อัลลอฮฺท่านประสบผลสำเร็จและมีริสกีมากมาย ให้ท่านมีชีวิตที่สุขสบายและได้รับรางวัลการตอบแทนจากการทำงานของท่าน”

ชายคนนั้นมีความสุขมากที่ได้ยินดุอาอฺเช่นนี้และกล่าวอามีน

จากนั้น อับดุลลอฮฺจึงกล่าวว่า “ผมมีบางอย่างจะบอกกับท่าน บางทีท่านอาจจะยุ่งอยู่กับงานจนทำให้ไม่ได้ยินเสียงอะซานก็ได้ เพราะตอนนี้ที่มีสยิดเขาอะซานจบแล้วและกำลังจะอิกอมะฮฺอีกไม่กี่นาทีข้าง หน้านี้ ผมว่า ท่านน่าจะลงมาเพื่อหยุดพักสักนิดนึงและไปละหมาดกัน หลังละหมาดท่านจะได้ทำงานต่ออย่างกระปรี้กระเปร่า ขอให้อัลลอฮฺทรงประทานสุขภาพที่แข็งแรงแก่ท่าน”

ชายคนนั้นตอบว่า “อินชาอัลลอฮฺ อินชาอัลลอฮฺ” และค่อยๆลงมา

เขาเดินไปหาอับดุลลอฮฺและลูบหัวเขาอย่างอ่อนโยนและลกล่าวว่า “ข้าต้องขอบคุณเจ้าสำหรับมารยาทที่ดีของเจ้า ส่วนคนที่ข้าพบมันตอนเวลาซุฮฺริ ข้าหวังว่า ข้าจะเจอมันอีกครั้งและจะแสดงให้มันเห็นว่าใครกันแน่ที่โง่”

ผลลัพธ์

ทักษะของคุณในการปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นและเป็นตัวชี้วัดว่าพวกเขาจะปฏิบัติอย่างไรกับคุณ