เพื่อนของฉัน..วันนี้เธอเปลี่ยนไป มาก---มากซ่ะจนฉันคิดว่าเธอไม่ใช่คนเก่า---เธอมั่นขึ้น---กล้า ขึ้น--เธอคนเก่าเป็นคนที่เคร่ง --"เธอเคร่งน่ะ ถ้าเทียบกับฉันแต่ก่อน"---เธอไม่เคยทิ้งกรุอาน-อัซกัร--เธออ่านมัน ทุกวัน--เธอเป็นคนขี้อาย--เธอไม่กล้าเดินผ่านกลุ่มมุสลีมีนยามตัว คนเดียว--เธอไม่แต่ง หน้า--และเธอก็ใช้ชีวิตแบบเรียบๆ--วันนี้ก้อเกือบปีแล้วซิน่ะ--ที่เรา ต่างแยกย้ายกัน--เพื่ออนาคตของเรา---อัลฮัมดูลิลาฮฺ...อัลลอฮฺส่งฉันมาอยู่ จุดๆ นี้--จุดที่มีสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความเป็นอิสลา ม---แต่เธอสิ...กลับไปอยู่ใน สภาพแวดล้อมอีกด้านนึงของฉัน--บางครั้งฉันไม่โทษเธอหรอกน่ะ--ที่เธอเป็น แบบนี้..แต่ฉันโกรธสภาพแวดล้อมที่เธออยู่มากกว่า--ที่ทำหั้ยเธอ เปลี่ยนไปได้ขนาดนี้

วันนี้...เธอเป็นคนใหม่--เธอ แต่งหน้า--มีแฟน--เธอคุยโทรศัพท์กับบุคคลนั้นเกือบทุกคืน--และวันนี้เธอก้อโทรมาเล่าว่า--เธอ ไปนัดพบกับชายคนนั้น--มาชาอัลลอฮฺ..ความอายของเธอหายไปไหน--แล้วกรุ อานล่ะ--ตอนนี้เธอยังอ่านเหมือนเดิมอีกมั้ย--หวังว่าเธอคงไม่ทิ้ง มันน่ะ...ขอดุอาห์หั้ยเป็นเช่นนั้น--ฉันไม่รู้ว่าอะไรอีกที่ทำ หั้ยเธอเป็นเช่นนั้น--แต่ที่แน่ๆ ที่ฉันรู้คือ--"เพราะตัวฉันเอง"--ฉันเองที่ไม่เคยตักเตือนเธอ--ฉันเองที่ ขี้ขลาด--กลัวว่าเธอจะโกรธเมื่อฉันตักเตือน--ฉันเองที่ทิ้งเธอหั้ยไป ในสภาพแวดล้อมแบบนั้น--ทุกครั้ง ที่เธอโทรมาเล่าเรื่องแฟนของเธอ--ฉันก็ได้แต่เออ ออ ไปกับเธอ--ไม่เคยเลยที่จะพูดว่า--"มันไม่ดีน่ะ"--อัลลอฮฺดโกรธ น่ะ--"มุสลีม๊ะที่ดีเค้าไม่ทำแบบนี้น่ะ"--แต่เมื่อเธอวางสาย--ฉันกลับพูดได้--ทำไมฉันถึงเป็นแบบนี้--อาจเป็นเพราะ ฉันเป็นเพื่อนที่แย่เกินไป--เพื่อนแท้เค้าไม่ทำกันแบบนี้หรอก--หรือฉันไม่ใช่เพื่อนแท้ของเธอ--เพราะ เพื่อนแท้ต้องตักเตือนกันได้ซิ

หรือฉันจะอ่อนแอเกินไป..............................

ที่ฉันรู้--ยังมีอีกหลายคนที่เจอเพื่อน ที่มีปัญหาแบบนี้--แต่ที่ฉันอยากรู้คือ--จะมีซักกี่คนที่มีเพื่อน แย่ๆ อย่างฉัน--