“ชีวิตจะดีเมื่ออยู่ใกล้ชิดกับหลักการอิสลาม” พี่น้องของเราท่านหนึ่งตั้งเป็นหัวข้อบล็อกของเขา เป็นประโยคที่อ่านแล้วรู้สึกขอบคุณเจ้าของชีวิตทุกครั้งที่พระองค์ ทรงเมตตาให้ผู้ศรัทธาได้มีชีวิตอยู่ภายใต้ร่มเงาอิสลาม และยิ่งได้ใคร่ครวญถึงการมีอยู่ของชีวิตสั้นๆนี้ ยิ่งตอกย้ำว่าเราทุกคนต้องรีบ! รีบกลับสู่หลักการอิสลามอย่างรวดเร็วที่สุด

ถ้าเราจะกล่าวถึงบทบัญญัติที่มีอยู่ในอิสลามที่สั่งใช้ต่อมุสลิมะฮฺโดย ตรง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของฮิญาบ และอีกสารพันทุกข้อสั่งใช้ล้วนแล้วแต่เอื้อให้กับมุสลิมะฮฺอย่าง แท้จริง นั่นหมายถึง คนที่ปฏิบัติตามหลักการย่อมได้รับประโยชน์อย่างแน่นอน เช่น การคลุมฮิญาบ ฮิกมะฮฺอย่างหนึ่งในเรื่องนี้คือปกป้องมุสลิมะฮฺจาก การถูกระราน และมันเป็นอะไรที่ชัดเจนมากในการที่จะแยกแยะระหว่างหญิงผู้ศรัทธา ออกจากหญิงสาธาระณะ นอกจากการคลุมฮิญาบแล้ว ณ ที่นี้ของหยิบยกประเด็นในเรื่องของการเดินทางของมุสลิมะฮฺ ซึ่งในหลักการการของอิสลามแล้วถือว่าจำเป็นอย่างยิ่งที่มุสลิมะ ฮฺจะต้องมีมะฮฺรอมร่วมเดินทาง ทั้งนี้เป็นแนวทางหนึ่งที่จะปกป้องมุสลิมะฮฺจากผู้มีเจตนาไม่ดี และคอยช่วยเหลือนางอันเนื่องมาจากความอ่อนแอในด้านต่างๆ ของมุสลิมะฮฺโดยเฉพาะอย่างยิ่งขณะเดินทาง! ท่านอิบนุอับบาสเล่าว่า ท่านนบี ศ็อลลั้ลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า “ห้ามสตรีคนใดเดินทางโดยปราศจากมะฮฺรอม” (รายงานโดยบุคอรีและมุสลิม) ซึ่งบรรดานักวิชาการต่างมีมติเอกฉันท์ในเรื่องดังกล่าวนี้ เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ก็อดไม่ได้ที่จะเล่าถึงประสบการณ์หนึ่งที่แทบ เอาชีวิตไม่รอด 4 ปีกับการขึ้นลงกรุงเทพฯ – ยะลา เพื่อแสวงหาความรู้ โดยปกติแล้วจะเดินทางโดยรถไฟพร้อมกับพี่น้องมุสลิมะฮฺเป็นกลุ่มๆ ครั้งเดียวเท่านั้นกับการเดินทางโดยลำพังเนื่องจากมีธุระด่วน จำได้ว่าวันนั้นตระหนกมาก พยายามขอดุอาอฺ แต่การขาดเพื่อนร่วมทางทำให้ว้าเหว่พอสมควร รถไฟเคลื่อนตัวออกจากยะลา ไม่ทันที่จะถึงสถานีหาดใหญ่ รู้สึกว่ามีสายตาจับจ้อง ใช่เลย! ชายคนหนึ่งด้อมๆ มองๆ อยู่พักใหญ่ อีกสักพักก็ทำทีมาชวนคุย ตอนนั้นทำอะไรไม่ถูก เผอิญตู้ที่นั่งวันนั้นคนก็น้อย ก็เลยเดินไปนั่งตู้อื่นกับผู้หญิง ชายนิรนามไม่ละความพยายามที่จะตามไม่เป็นอันทำอะไรคนรอบข้างก็ ช่วยอะไรไม่ได้ เหตุการณ์เป็นอย่างนี้จนถึงหัวลำโพง ด้วยความช่วยเหลือของอัลลอฮฺจริงๆ ที่พระองค์ทรงปกป้อง ดูแลมุสลิมะฮฺคนหนึ่งจากความชั่วร้ายในสังคมเฟะๆ แห่งนี้ อัลฮัมดุลิ้ลละฮฺ เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ มันชัดมากกับการที่ผู้ศรัทธาต้องเอาตนเองใกล้ชิด กับหลักการของพระองค์ในทุกกระเบียดนิ้ว

มุสลิมะฮฺหลายคนอาจจะเคยประสบเหตุในขณะเดินทางกันมาบ้าง ต่างที่ ต่างเหตุการณ์ บ้างก็ด้วยคำพูดที่เหยียดหยาม บ้างก็ด้วยการกระทำที่หมิ่นเกีรยติของมุสลิมะฮฺอย่างยิ่ง ลองคิดทบทวนให้ดีว่าเราได้ทำอย่างสุดความสามารถหรือยังกับการตอบ รับคำสั่งใช้จากเจ้าของชีวิต ถ้ายังก็ไม่ต้องแปลกใจถ้าหากพระองค์จะทรงสอนบ่าวของพระองค์ด้วย กับบทเรียนที่ต่างกัน และไม่ใช่เรื่องบังเอิญเมื่อบทเรียนนั้นมักจะเกิดเมื่อเราเดินทาง โดยปราศจากมะฮฺรอม แต่ยังมีอีกแง่มุมหนึ่งที่มุสลิมะฮฺหลายคนได้สัมผัส นั่นก็คือบรรดามะฮฺรอมของพวกเธอไม่ปฏิบัติหน้าที่ของตน อันเนื่องมาจากความไม่เข้าใจหลักการข้อนี้ บางคนไม่รู้ด้วยซ้ำ หรืออีกประเภทที่รู้แต่ละเลยประมาณว่า “ไปคนเดียวก็ได้ ไม่เห็นต้องให้ไปด้วยเลย” พี่น้องของเราเคยปรารภอยู่เสมอว่า”พ่อของเธอไม่เคยร่วมเดินทางไป ไหนกับเธอเลย เพียงเพราะคิดว่าเธอโตแล้ว ดูแลตัวเองได้ หลายครั้งที่เธอพยายามเรียกร้องสิทธิแต่ก็โดนกล่าวหาว่าจะ เคร่งไปถึงไหน”

นี่คือส่วนหนึ่งจากประสบการณ์ของมุสลิมะฮฺบางคน จึงขอเรียกร้องมะฮฺรอมทุกคนเอาใจใส่หลักการข้อนี้อย่างสุดความ สามารถ ขอเรียกร้องมุสลิมะฮฺผู้ละเลย และคิดว่าไม่เป็นไร จงตอบรับหลักการข้อนี้เถิด แล้วเธอจะพบแง่มุมงามๆ ของหลักการข้อนี้มีอีกตั้งพะเรอเกวียน ไม่เชื่อลองดู!

*** มะฮฺรอมแบ่งเป็น 3 ประเภทคือ 1.มะฮฺรอมทางเชื้อสายได้แก่ พ่อ พ่อของพ่อหรือแม่ และระดับสูงขึ้นไป(ปู่ ตา...) ลูกชาย ลูกของลูก และระดับต่ำลงไป (หลาน เหลน...)พี่ชายหรือน้องชาย(ทั้งต่างและร่วมพ่อหรือแม่เดียวกัน)ลูก ชายของพี่ชายหรือน้องชาย ลูกชายของพี่สาวหรือน้องสาว ลุง น้า อา (โดยไม่รวมญาติที่เป็นเขย)

2.มะฮฺรอมด้วย การร่วมแม่นมเดียวกัน และ3. มะฮฺรอมที่เกิดจากการแต่งงานคือ สามี พ่อของสามี ลูกชายของสามี สามีของลูกสาว และสามีของแม่

อุมมุ เคาะดีญะฮฺ