พักหลังได้ยินคำว่า "เรียนรู้" กันเกร่อ จริงๆ แล้วพวกเราก็คงคุ้นหู คุ้นเคยกันอย่างดีตั้งแต่เล็ก เพราะไม่กี่ขวบก็ต้องถูกส่งเข้าโรงเรียนเพื่อเรียนรู้อะไรอีกหลายอย่างในห้องสี่เหลี่ยม การเรียนรู้ทำได้ทั้งเด็ก ผู้ใหญ่ ทุกเพศทุกวัยตลอดเวลาอย่างไม่เขินอาย มีนักวิชาการศึกษากล่าวไว้ "ชีวิตคนเราคือการเรียนรู้" ความเห็นส่วนตัวก็เห็นด้วยกับการเรียนรู้เฉพาะสิ่งดีๆ เท่านั้น ส่วนที่ไม่ดีไม่ขอนับ หรือจะหยุดไว้แค่รู้ไว้ว่ามันเป็นสิ่งไม่ดีแล้วก็จบ ไม่ต้องไปอยากเรียนรู้อะไรเพิ่มเติม เพราะชีวิตของมนุษย์มันมีคุณค่ามากเกินกว่าจะเสียเวลากับการทำที่ไร้สาระและเป้าหมายที่สนองประโยชน์ต่อชีวิตมุสลิม

เด็กอาจเรียนรู้ได้เร็วกว่าผู้ใหญ่ แต่การเรียนรู้ของเด็กอาจถูกผิดบ้างเพราะความไม่รู้ ไม่ใช่แกล้งไม่รู้ เช่น เด็กที่ลองเอานิ้วแหย่รูปลั๊กไฟแล้วก็ร้องจ๊ากน้ำตาเล็ด เพราะถูกไฟดูด พ่อแม่ก็รีบปลอบประโลมด้วยความสงสาร ส่วนผู้ใหญ่บ่อยครั้งที่ตั้งใจเรียนรู้แบบผิดๆ ไม่ใช่ไม่รู้ แต่รู้ผลเสียแล้วยังทำ เพราะทำตามอำเภอใจหรือเปล่า? อันนี้แหละ..ที่น่าคิด

มุสลิมะฮฺกับการเรียนรู้ มันเป็นของคู่กัน จะว่าไปก็ไม่ใช่เฉพาะมุสลิมะฮฺหรอกนะ แต่สำหรับมุสลิมเลยทีเดียว คุณสมบัตินี้น่าจะเป็นอันดับต้นๆ ของผู้เรียกตนเองว่าผู้ศรัทธา เพราะมันทำให้เราเป็นคนที่กระตือรือร้น ขวนขวายพยายามทำในสิ่งนั้นให้บรรลุตามที่เราปรารถนาในกรณีที่สิ่งนั้นเป็นสิ่งดีงามสอดคล้องกับหลักการอิสลาม เป็นสิ่งที่ผู้ทรงอภิบาลทรงพึงพอพระทัย แต่หากเป็นสิ่งที่ตรงข้าม ผลตอบแทนก็คือไม่เป็นที่น่าพอใจในพระองค์ คงไม่ต้องฉายภาพให้เห็นสภาพอันน่าเวทนาของผู้ฝ่าฝืน ผู้ไม่เชื่อฟัง แต่เชื่อว่าคุณผู้อ่านก็ล้วนอยากเป็นคนที่ดีเด่นในสายตาของพระเจ้าของเราทั้งนั้น เราก็คงต้องกระตือรือร้นในการเรียนรู้อิสลามและปฏิบัติให้ดีสุดความสามารถ การเรียนรู้และได้ฝึกปฏิบัติไปในตัวนั้นเป็นข้อได้เปรียบ แม้เราจะไม่ได้ใช้ตอนนี้แต่อนาคตเราก็ต้องได้ใช้อย่างมุสลิมะฮฺบางคนอาจไม่ค่อยถูกกับสมาชิกตัวจิ๋วนัก แต่ก็ไม่อาจปฏิสธได้ว่าจะไม่แต่งงาน ไม่มีลูก ฉะนั้นการเรียนรู้เรื่องของเด็กๆ เบบี๋ไว้ก็ไม่น่าจะเปลืองสมอง เสียเวลา หรือบางเรื่องที่ควรเรียนรู้อาจจะไม่ใช่เรื่องเกี่ยวข้องกับศาสนาโดยตรง แต่ก็สามารถนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์กับอิสลามได้ และสามารถช่วยเหลือพี่น้องมุสลิม หรือได้ช่วยเหลือผู้ที่ไม่ใช่มุสลิมเราก็ย่อมทำได้ในสิ่งที่ไม่ทำร้ายอิสลาม

การเรียนรู้ การใฝ่หา หรือกระเสือกกระสนดิ้นรนในการเรียนรู้ของมนุษย์ มันแฝงไปด้วยรสชาติที่อิ่มเอมที่ไม่มีในอาหารจานใด ได้ลิ้มรสความเหน็ดเหนื่อยที่คละเคล้าด้วยความสุขสว่างสดใส ความอดทนที่หนาแน่นด้วยความเข้มแข็ง ความรักอันบริสุทธิ์คลุกรุ่นด้วยการให้ การเสียสละ เป็นต้น เหล่านี้น่าจะเป็นคุณสมบัติส่วนหนึ่งในหัวใจผู้ศรัทธา ซึ่งอาจสะท้อนได้จากการกระทำบางประการ อาทิเช่น แม่เลี้ยงดูลูกด้วยความเหน็ดเหนื่อยและลำบากแต่ยังพยายามปลูกฝังอิสลามให้ประทับลึกยังก้นบึ้งหัวใจของลูกๆ เพราะเธอหวังว่าวันข้างหน้าจะพบกับความสำเร็จ ณ ที่อัลลอฮฺ นักศึกษามุสลิมะฮฺที่แต่งกายมิดชิดเรียบร้อยปกปิดแทบทุกส่วนไปไหนถูกครหานินทา แต่เธอก็อดทนอดกลั้น เพราะมันสอนให้เธอเข้มแข็งขึ้น มุสลิมะฮฺบางคนคอยช่วยเหลือบรรเทาความทุกข์ของพี่น้องมุสลิมะฮฺกันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยแต่เธอทำด้วยความสุขใจ สนุกที่ได้เรียนรู้ชีวิตมนุษย์และแบ่งปันเวลาให้กันเสมอ ยามดึกดื่นผู้คนหลับใหลบนที่นอนอุ่นนุ่มแต่บางคนกลับยันกายลุกขึ้นเพื่อจรดหน้าผากยังพระผู้เป็นเจ้าของเขา บางคนสละเวลาพักผ่อนส่วนตัวเพื่อรับใช้อิสลามจนไม่ได้หลับไม่ได้นอนแต่เขาก็มีความสุขและเริงรื่นกับมัน นี่เป็นตัวอย่างของพี่น้องเราเพียงน้อยนิด การเดินทางของชีวิตพวกเราต้องพบผ่านอะไรมากมาย เหมือน แตกต่าง หรือคล้ายคลึงกันบ้าง แล้วเราจะรู้จักการเรียนรู้ในทุกๆ วาระที่สอดแทรกเข้ามา หรือปล่อยให้ผ่านพ้นไปอย่างไร้คุณประโยชน์

คงต้องถามตัวเองว่า เราเป็นนักเรียนรู้ตัวจริงหรือเปล่า?

อินทผลัม