มุมใคร่ครวญใคร่รู้

..พี่น้องมุสลิม

• ท่านได้ปฏิบัติและอ่านบทวิงวอน และรำลึกถึงถึงพระองค์อัลลอฮฺหรือยัง

• ท่านได้สำรวมจิตใจและใคร่ครวญสิ่งที่ได้อ่านในละหมาดหรือไม่

• ท่านได้รำลึกถึงความตายและหลุมฝังศพบ้างไหม

• ท่านได้ขอความคุ้มครองจากไฟนรก 3 ครั้งหรือไม่

• ท่านได้อ่านและศึกษาฮะดิษของท่านนบีแล้วหรือยัง

• ท่านพยายามละเว้นจากการหัวเราะดังๆ และการสัพยอกหรือไม่

• ท่านเคยร้องไห้เพราะความยำเกรงต่อพระองค์อัลลอฮฺหรือไม่

• ท่านเคยขออุดาอฺให้พระองค์อัลลอฮฺ ได้ยึดเหนี่ยวจิตใจของท่านให้ยืนหยัดอยู่ในทางศาสนาของพระองค์บ้างไหม

• ท่านเคยใช้โอกาสในเวลาที่ดีเลิศแห่ง การตอบรับ เพื่อการวิงวอนจากพระองค์บ้างไหม

ผ่านไปกี่แสน กี่ล้านวินาที...

ที่ชีวิตนี้ยังคง ได้รับโอกาสให้มีลมหายใจ เพื่อกลับตัว ขวนขวาย ก่อนวันที่กำหนดไว้จะมาถึง

ผ่านไปกี่แสน กี่ล้านวินาที...

ที่ผู้ทรงชีวิน เมตตาอย่างล้นเหลือโดยส่งแขกผู้เป็นที่รัก และเป็นข่าวดีเข้ามาสู่ชีวิต ปีแล้ว...ปีเล่า

ผ่านไปกี่แสน กี่ล้านวินาที...

ที่เราก็ยังพบ ว่า...ยังทำตัวไร้ค่า...ไม่สมกับความเมตตาของผู้ทรงเมตตาอยู่ ครั้งแล้ว..ครั้งเล่า

พึงสำเหนียก ขอบคุณและปลื้มปิติในความเมตตาที่อัลลอฮฺทรงส่ง “รอมฎอน” เข้ามาในชีวิตเธออีกครั้งเถิด

มุ่งมั่นและตั้งใจ เก็บเกี่ยวทุกสิ่งที่เป็นความดีงามในช่วงโอกาสทองนี้ไว้ให้มากที่ สุด

เราอาจจะเห็นว่าบรรดาผู้บริหารในบริษัทใหญ่ๆ หรือเจ้าของธุรกิจต่างๆ เดินทางไปรอบโลกเพื่อทำการขยายกิจการของเขา อีกทั้งยังมีผู้ริเริ่มสิ่งใหม่ๆ หลายคนที่สามารถประสบความสำเร็จจาก “การริเริ่มสิ่งที่ไม่น่าเป็นไปได้” ซึ่งคนเหล่านี้คือ “ผู้ที่ตัดสิน ใจที่จะพูดด้วย “การกระทำ” และมิใช่เพียงแค่ “การกล่าวคำพูด” พวกเขาทราบดีว่า “การงานเล็กๆ ที่ประสบความสำเร็จ” ย่อมดีกว่า “การงานใหญ่” ที่เป็นได้เพียงแค่ “แผนการ”

“พ่อคะ เราละหมาดทำไม?”

ผมไม่คาดว่าจะได้ยินคำถามนี้จาก เด็กผู้หญิงอายุ 8 ขวบ ผมอาจตอบสั้นๆ ว่า – มันคือสิ่งที่มุสลิมต้องปฏิบัติไง – แต่ผมอยากถือโอกาสนี้เล่าประสบการณ์และประโยชน์ของการละหมาดให้เธอฟัง มากกว่า และก็เริ่มต้นที่ ‘เราละหมาดเพราะพระผู้เป็นเจ้า บอกให้เราทำไงลูก’

‘แล้วละหมาดดียังไงคะพ่อ?’ เธอถาม

(ภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต)

‘มันยากที่จะอธิบายให้เด็กตัวเล็กๆ ฟังนะลูก บางทีวันหนึ่งเมื่อหนูละหมาด 5 เวลาทุกวัน หนูจะเข้าใจ แต่พ่อจะพยายามอธิบายให้ดีที่สุดก็แล้วกัน’

เรื่องราวเกิด ขึ้นในหมู่บ้านแห่ง หนึ่งในเขตชานเมืองของอัม สเตอดัม ทุกๆ วันศุกร์หลังจากการละหมาด อีม่ามท่านหนึ่งพร้อมกับลูกชายวัย 11 ปีของเขามักจะเดินไปรอบหมู่บ้านและ แจกหนังสือเล่มเล็กๆ ชื่อ “หนทางสู่สวนสวรรค์” และหนังสือเกี่ยวกับอิสลามให้กับผู้คน

บ่ายวันศุกร์วัน หนึ่ง เป็นเวลาที่อีม่ามและลูกชายต้องเดินไปตามท้องถนนเพื่อแจกหนังสือ ดังกล่าว อากาศวันนั้นค่อนข้างจะหนาวเย็น มาก อีกทั้งยังมีสายฝโปรยปรายลงมา ด้วย

ลูกชายของอีม่าม ใส่เสื้อผ้าหลาย ชั้นเพื่อที่เขาจะไม่รู้สึกหนาว

จากนั้นเด็กชาย ก็พูดกับพ่อของเขาว่า “คุณพ่อครับ ผมพร้อมแล้วนะครับ”

“พร้อมจะทำอะไรหรือ ลูก” ผู้เป็นพ่อถาม

ท่านอบู ฮุร็อยรอฮฺ (รอฎิยัลลอฮุ อันฮุ) ถูกถามเกี่ยวกับ “ความตักวา (ความยำเกรง)” ท่านตอบว่า "มัน (ความตักวา) เปรียบเสมือนกับเส้นทางที่เต็มไปด้วยขวาก หนาม ผู้ที่เดิน (บนเส้นทางนั้น) จำต้องมีความอดทนอย่างมาก”

ขณะที่ท่านกำลังปีนเขา จงมองไปยังยอดเขาและอย่ามองไปยังโขดหินที่อยู่ล้อมรอบตัวท่าน คอยระวังย่างก้าวที่ปีนป่าย และอย่าก้าวข้ามอย่างรวดเร็ว เพราะท่านอาจเสียการทรงตัว {จากหนังสือ Enjoy your life}

เราไม่สามารถ เปลี่ยนแปลงอดีต หรือวาดอนาคตให้เป็นอย่างที่เราปรารถนาได้ แล้วเหตุใดเราจึงฆ่าตัวเอง (ทำร้ายตัวเอง) ด้วยการเสียใจ (หรือเสียดาย) ต่อสิ่งที่เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงมันได้ .. (หนังสือ You can be the happiest woman)